Κόλαφος

TA NEA 19/08/09

Πιο ταπεινωτικό ακόμα κι από το φιάσκο της ελληνικής Πολιτείας –και τους χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης- στην ως τώρα εξέλιξη της «υπόθεσης Χριστοφοράκου» είναι το σκεπτικό με το οποίο το γερμανικό Συνταγματικό Δικαστήριο απέρριψε την άμεση έκδοση: στην Ελλάδα δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της «δίκαιας δίκης» -με άλλα λόγια η Δικαιοσύνη δεν στέκεται στο ύψος των –διεθνών- περιστάσεων. Πικρή δικαίωση για όσους φωνάζουμε, τα τελευταία χρόνια, για τη συνεχή επιδείνωση στον τρόπο απονομής της Δικαιοσύνης στη χώρα μας, ακόμα πικρότερο ότι έπρεπε να μας «αποκαλύψουν» ξένοι δικαστές. Όμως τα γεγονότα, δηλαδή οι παραβιάσεις, πολλές και βαριές:

παράνομες πράξεις στο πλαίσιο της ανάκρισης (αφού εναντίον τους τα δικαστικά συμβούλια εξέδωσαν πλήθος βουλευμάτων), καταπάτηση βασικών δικαιωμάτων υπεράσπισης (με πρώτο την πλήρη γνώση των στοιχείων της δικογραφίας), αδικαιολόγητες παρεμβάσεις του (τότε) Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ελλιπή έγγραφα και συνεχείς αλλαγές στον τρόπο στοιχειοθέτησης των αδικημάτων, προετοιμασία πολιτικής εκμετάλλευσης της ενδεχόμενης έκδοσης («οι αστυνομικοί δεν κράτησαν το στόμα τους κλειστό», προφανώς για τη φιέστα που ετοιμαζόταν στην επιστροφή), πιέσεις για «παραδειγματική» ποινή από εκτός Δικαιοσύνης παράγοντες, κομπασμοί περί επιβολής «ισοβίων» για ένα αδίκημα που στη χώρα έκτισης της ποινής, τη Γερμανία, τιμωρείται ως πλημμέλημα. Ό,τι και να γίνει στη συνέχεια, ακόμα και να εκδοθεί τελικά ο κατηγορούμενος, η ετυμηγορία για την ελληνική Δικαιοσύνη είναι συντριπτική. Θλιβερή για την κυβέρνηση ειρωνεία ότι την πτώση του Κράτους Δικαίου στην Ελλάδα χρειάστηκε να «φωτίσει» ένα καθ’ όλα σκοτεινό πρόσωπο.