Πίσω στην αρχή

TA NEA 13/11/07

  Τώρα που ελπίζουμε ότι θα ξαναγυρίσει η πολιτική -δηλαδή η αποκάλυψη κι η αντιπαράθεση- καταλαβαίνουμε και γιατί ο τελευταίος ενάμισης μήνας ήταν χαμένος όχι μόνο για το ΠΑΣΟΚ αλλά κυρίως για τη χώρα. Σε μία μόνο μέρα της προηγούμενης βδομάδας είχαμε τρία γεγονότα που απέδειξαν με τον πιο εμφατικό τρόπο αυτό που όλοι ξέρουμε από καιρό αλλά δεν τολμάμε να πούμε ούτε στον εαυτό μας: η Ελλάδα είναι ακυβέρνητη. Δίπλα στην πολιορκία των Ζωνιανών, η δολοφονία μετανάστη από λιμενοφύλακα και το μαχαίρωμα εν μέση Θεσσαλονίκη τριών φιλάθλων (ή έστω «φιλάθλων») του Ερυθρού Αστέρα, διέλυσαν τις τελευταίες ψευδαισθήσεις περί ευνομίας, ειρηνικής συνύπαρξης και πνεύματος φιλοξενίας, που υποτίθεται ότι αποτελούσαν κατεξοχήν εθνικά χαρακτηριστικά. Απορροφημένοι από τον τηλεοπτικό πολτό και τις μικροκομματικές ίντριγκες έχουμε οριστικά μεταλλαχτεί.

Είναι γι΄ αυτό υπεύθυνο μόνο- ή κυρίως το πολιτικό σύστημα, και στην πρώτη γραμμή αυτοί που εκλέξαμε για να μας κυβερνούν, ή μήπως η ρίζα του κακού είναι στη σταδιακή απονεύρωση μιας κοινωνίας που μιλά για πολιτική κι εννοεί μόνο την ατομική βελτίωση και την ανέξοδη διαμαρτυρία; Μεγάλη συζήτηση. Αλλά μια συζήτηση που πρέπει να γίνει αμέσως, αφού- και στην κοινωνία όπως και στη φύση- τη διάλυση ακολουθεί η αποσύνθεση. Η αντιπολίτευση πρέπει επιτέλους να παίξει τον ρόλο της και να σύρει σε άλλους δρόμους κυβέρνηση και πολίτες. Γιατί, καλώς ή κακώς, η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια ενός Βελγίου, όπου όλα δουλεύουν ρολόι παρ΄ ότι παραμένει τέσσερις μήνες χωρίς κυβέρνηση. Σ΄ εμάς η πολιτική- αλλά μια άλλη πολιτική κι όχι το απλό παίγνιο- είναι όρος επιβίωσης.
 

Βιογραφικό

  • Βιογραφικό

    Γεννήθηκα το 1962 στην Αθήνα, από πατέρα δικαστή (τρίτη γενιά νομικών στην οικογένεια και μάλλον τελευταία) και μητέρα αρχαιολόγο, με πελοποννησιακή, εξ αμφοτέρων, καταγωγή.

    Περισσότερα...