α) Το επίπεδο διεξαγωγής του προεκλογικού αγώνα ήταν ασυνήθιστα υψηλό. Κοσμιότητα, έλλειψη εμπάθειας, επιχειρηματολογία (λιγότερο ή περισσότερο πειστική, πάντως σπάνια παρεκτρεπόμενη σε αλαζονεία ή λαϊκισμό), πολιτισμός στις διαπροσωπικές σχέσεις των πέντε κυριότερων υποψηφίων δημάρχων: όλα αυτά τα στοιχεία συνιστούν κατακτήσεις που μέχρι σήμερα δεν ήταν (όπως θα έπρεπε) δεδομένες για εκλογικές αναμετρήσεις αυτής της σημασίας. Στο νέο αυτό πολιτικό χρώμα, που μακάρι να διαχυθεί και στις βουλευτικές εκλογές, συνέβαλαν, ο καθένας με την προσωπικότητα και τη στάση του, αλλά με αρκετά κοντινή αντίληψη του κοινού καλού, και οι πέντε υποψήφιοι. Η σημασία αυτής της στάσης φωτίζεται καλύτερα αν τη συγκρίνουμε με την αντίστοιχη κατάσταση στους άλλους μεγάλους Δήμους, αλλά και με την - ατυχή μάλλον - πολιτική όξυνση που επιχείρησαν, ιδίως προς το τέλος, να προσδώσουν στις εκλογές τα επιτελεία των δύο μεγάλων κομμάτων.
β) Οικοδομήθηκε μια κατ' αρχήν συναίνεση γύρω από τα μεγάλα προβλήματα της πόλης. Ακριβώς επειδή ο αγώνας ήταν πολιτισμένος και μπόρεσε να διεξαχθεί διάλογος (αλλά και, βέβαια, επειδή η Αθήνα βρίσκεται αντικειμενικά στην ώρα μηδέν), οι απόψεις, με τις λογικές αποχρώσεις τους, συγκλίνουν ως προς τον εντοπισμό και τις αιτίες των προβλημάτων. Από όλους διαπιστώθηκε η ανεπαρκής και αναποτελεσματική στα ζητήματα ουσίας διαχείριση της απερχόμενης αρχής (με βασικό της στίγμα τον απίστευτα χαμηλό βαθμό απορρόφησης κοινοτικών κονδυλίων), αναδείχθηκε ως καίριος ανασχετικός παράγοντας ο πολυμερισμός των σχετικών με τον Δήμο αρμοδιοτήτων σε μια πλειάδα φορέων και οργάνων, τονίσθηκε ότι για τα δύο άμεσα συνδεόμενα με τον Δήμο καρκινώματα της έλλειψης καθαριότητας και πρασίνου απαιτείται σταθερή διακομματική οριοθέτηση και, εν ανάγκη, σύγκρουση με κατεστημένα συμφέροντα και συμφωνήθηκε ότι η επερχόμενη Ολυμπιάδα δεν αποτελεί πανάκεια αλλά μόνο μια ευκαιρία γενικής ανασύνταξης για την πόλη. Όλοι οι υποψήφιοι ουσιαστικά δεσμεύθηκαν (κι ας μην το είπαν έτσι) να επιχειρήσουν μια κάποια έξοδο από τον φαύλο κύκλο που έχουν δημιουργήσει όλα αυτά τα σχεδόν προπατορικά αμαρτήματα.
γ) Πέρα από την παθολογία, αναδείχθηκαν και κάποιοι πρωτότυποι δρόμοι λύσεων ή διορθωτικών παρεμβάσεων. Τα προγράμματα των υποψηφίων δεν έμειναν, στις περισσότερες περιπτώσεις, σε αοριστολογίες και ευχολόγια. Για την ποιότητα των προτάσεών του, πάντως, ξεχώρισε κατά τη γνώμη μου το πρόγραμμα του συνδυασμού «Όμορφη Πόλη». Ιδίως το ρεαλιστικό αλλά ρηξικέλευθο πλέγμα μέτρων που ορίζουν η μεταφορά ουσιαστικών δυνατοτήτων δράσης στα επτά διαμερίσματα, το νέο πρότυπο οικονομικής διαχείρισης, η θέση στην υπηρεσία του πολίτη ολοκληρωμένου ψηφιακού δικτύου και η έμφαση στην κοινωνική ευαισθητοποίηση αρχής και δημοτών, θεωρώ ότι αποτελούν - και πάλι ανεξαρτήτως εκλογικού αποτελέσματος - πολύτιμη παρακαταθήκη. Η Αθήνα δεν πρόκειται να αλλάξει πρόσωπο από τη μια μέρα στην άλλη. Καλό θα ήταν να αρχίσει τουλάχιστον να αλλάζει ιδέες - και, πρώτα απ' όλα, ιδέα για τον εαυτό της.
Social Media