Η επόμενη μέρα μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου
ΤΑ ΝΕΑ 02/12/02
Στην υπόθεση της λεγόμενης «βασιλικής περιουσίας», που έληξε οριστικά με την από 28 Νοεμβρίου 2002 απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η αξιοπιστία των ελληνικών μεταπολιτευτικών θεσμών δοκιμάστηκε πολλές φορές και σκληρά. Κανείς δεν κέρδισε, εκτός βέβαια από τον τέως, που βρήκε την ευκαιρία να μπει, ως μη όφειλε, στο πολιτειακό παιχνίδι, και μάλιστα με το αζημίωτο. Γι' αυτό οι όποιες τάσεις θριαμβολογίας για την απόφαση εκθέτουν τη συλλογική ευαισθησία μας, όχι όμως τόσο βάναυσα όσο οι φωνές για δήθεν ταπείνωση της ελληνικής κυβέρνησης. Υπάρχουν ζητήματα στα οποία ο λαϊκιστικός και αποπροσανατολιστικός αντιπολιτευτικός λόγος πλήττει το κύρος μιας δημοκρατίας πιο βαθιά και πιο ύπουλα από τους συνήθεις και αναγκαίους διαξιφισμούς που συνοδεύουν την άσκηση της εξουσίας. Τα πολιτειακά ζητήματα, καθώς συνδέονται εγγενώς με τη συλλογική μας ταυτότητα και αντανακλούν το βαθμό κατάκτησης της πολιτικής μας αξιοπρέπειας, αποτελούν τον κατ' εξοχήν χώρο όπου η άσκηση υπεύθυνης αντιπολίτευσης συνιστά κάτι παραπάνω από υποχρέωση, καθήκον. Ο θεσμικός αναλυτής οφείλει, με πλήρη συναίσθηση της βαρύτητας της φράσης, να επισημάνει ότι, στην προκείμενη περίπτωση, η αξιωματική αντιπολίτευση δεν ανταποκρίθηκε σε αυτό το καθήκον της.
ΤΑ ΝΕΑ 30/11/02
Οι κανόνες ώστε να αρχίσει η συζήτηση για ένα «μεγάλο» αμερικανικό μυθιστόρημα είναι λίγο-πολύ δεδομένοι: να είναι μεγάλο και σε έκταση, να αγγίζει με τη θεματολογία του το «αμερικανικό όνειρο», να μιλήσουν γι' αυτό η Όπρα Γουίνφρι και ένας τουλάχιστον από τους σύγχρονους πάπες του είδους και να βρεθεί σε συγχρονία με τις ανάγκες του τρομερά ετερόκλητου αναγνωστικού κοινού.
ΤΑ ΝΕΑ 23/11/02
Η ελληνική πολιτεία «εκσυγχρονίζει» το ποινικό οπλοστάσιό της εν όψει της δίκης των κατηγορούμενων για συμμετοχή στη 17Ν. Με αφετηρία τη σκέψη ότι δεν αρκεί η απόδοση δικαιοσύνης, αλλά χρειάζεται και η εξασφάλιση συνθηκών πραγματικής δικαιοσύνης, στέκομαι σε τρία σημεία του νομοσχεδίου του υπουργείου Δικαιοσύνης.
ΤΑ ΝΕΑ 08/11/02
Στο θέμα της πράξης νομοθετικού περιεχομένου για τη διαπλάτυνση της διαδρομής του Μαραθωνίου όλοι, εκτός του Προέδρου της Δημοκρατίας, αδίκησαν τον εαυτό τους. Η διαδικασία που ορίζει το Σύνταγμα στο άρθρο 44 παρ.1, όσον αφορά την εμπλοκή του Προέδρου της Δημοκρατίας, είναι ότι ο ανώτατος άρχων του πολιτεύματός μας έχει το δικαίωμα, αφού έχει προηγηθεί πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου, και εφόσον εκείνο έχει κρίνει ότι συντρέχουν οι όροι των «έκτακτων περιστάσεων εξαιρετικά απρόβλεπτης και επείγουσας ανάγκης», να εκδίδει πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. Οι πράξεις αυτές παράγουν τα αποτελέσματα του νόμου από της έκτακτης έκδοσής τους, αλλά παύουν να ισχύουν - εφεξής, όχι αναδρομικά - αν δεν κυρωθούν εγκαίρως από τη Βουλή. Ούτε, επομένως, ζήτημα κρίσης από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της συνδρομής των «έκτακτων περιστάσεων» γεννάται (η συνδρομή αυτή δεν ελέγχεται καν δικαστικά), ούτε υποχρέωση να συμβουλευθεί, πόσο μάλλον να «υπακούσει», άλλα όργανα τίθεται, ούτε ευθύνη φέρει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας για την έγκυρη ή όχι κύρωση των πράξεων που εξέδωσε - εφόσον πρόκειται για μεταγενέστερη και ανεξάρτητη της δικής του συμμετοχής διαδικασία. Οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που ήγειραν - και μάλιστα με τόσο οξύ τρόπο - ζήτημα ευθύνης του Προέδρου της Δημοκρατίας όχι μόνο έσφαλλαν νομικώς, αλλά και πρόδωσαν εμπάθεια έναντι του προσώπου που κατέχει το συγκεκριμένο αξίωμα, υπονομεύοντας έτσι, κατ' ουσίαν, τους θεσμούς τους οποίους έχουν ταχθεί να προστατεύουν.
Λίγο πριν από την εκπόνηση και εγκαθίδρυση ευρωπαϊκού Συντάγματος
ΤΑ ΝΕΑ 04/11/03
Μέσα στην ξέφρενη εκτύλιξη σημαντικών πολιτικών γεγονότων - διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Κυπριακό, ευρωστρατός, συνεχής αύξηση των πανταχόθεν απειλών κατά της διεθνούς ασφάλειας, μετεκλογικές ανακατατάξεις και αναζητήσεις στην Ελλάδα - έλαβε χώρα και μια κρίσιμη θεσμική εξέλιξη που, μοιραία, κινδυνεύει να περάσει σε δεύτερη μοίρα. Με τη δημοσιοποίηση του «σκελετού» του προς εκπόνηση και εγκαθίδρυση ευρωπαϊκού Συντάγματος, η Ευρώπη γυρνάει, κυριολεκτικά, σελίδα. Το ζήτημα βέβαια είναι σε τι βάσεις οικοδομείται το νέο - κι εδώ ο ζισκάρντειος σκελετός μάλλον απαγορεύει την υπερβολική αισιοδοξία.
Ο προεκλογικός αγώνας άφησε στέρεα ωφελήματα στη δημοκρατία μας
ΤΑ ΝΕΑ 14/10/02
Ακριβώς επειδή οι εκλογικές αναμετρήσεις είναι ο κατ' εξοχήν χώρος όπου όλα δικαιώνονται ή καταβαραθρώνονται εκ του αποτελέσματος, γι' αυτό η φετινή αναμέτρηση για τον Δήμο της Αθήνας, όπου ζω και έχω τη δυνατότητα να παρακολουθώ από κοντά τις εξελίξεις, ξάφνιασε ευχάριστα. Γιατί μπορεί ο υπό στενή έννοια προεκλογικός αγώνας να μη συνήρπασε τους πολιτικά και τους λιγότερο πολιτικά σκεπτόμενους πολίτες, άφησε όμως, πιστεύω, πριν ακόμα ανοίξουν οι κάλπες, στέρεα ωφελήματα στη δημοκρατία μας - και όχι μόνο τη λεγόμενη «τοπική». Δεν είναι μικρό πράγμα το ότι γίναμε μάρτυρες μιας αναμέτρησης με αρκετά καινοφανή ποιοτικά χαρακτηριστικά.
Social Media