ΤΑ ΝΕΑ 31/12/98
Αν θα έπρεπε (κανείς δεν το επιβάλλει, αλλά η παράδοση κάθε ανασκόπησης το επιζητεί) να χαρακτηρίσουμε μονολεκτικά το πολιτικό 1998, θα χρησιμοποιούσαμε μάλλον τον όρο «παραπλανητικό».
ΜΙΑ ΧΡΟΝΙΑ που τελειώνει μέσα στον ορυμαγδό και την αισχύνη της αμερικανικής επίθεσης στο Ιράκ προσέφερε, κατά τη διάρκειά της, ελπίδα προόδου σε αρκετά από τα μονίμως ανοικτά μέτωπα της παγκόσμιας ειρήνης. Μια χρονιά που κλείνει με την ανανέωση της εικόνας τής ασυνεννοησίας και αγκύλωσης της Ευρώπης είδε την πραγματοποίηση του δεύτερου μεγαλύτερου ίσως (μετά την ίδια τη Συνθήκη της Ρώμης) ενωσιακού βήματος στην Ιστορία.
ΤΑ ΝΕΑ 12/12/98
Απατάται όποιος νομίζει πως στη δημοκρατία σημασία έχει μόνο το αποτέλεσμα, αρκεί να ικανοποιεί το αίσθημα δικαίου. Η αδυναμία και μαζί το μεγαλείο αυτού του ατελούς αλλά αξεπέραστου συστήματος διακυβέρνησης έγκειται ακριβώς στο ότι εγκαλεί διαρκώς την ηθική συνείδηση των πολιτών.
Πρόσφατα γεγονότα της διεθνούς σκηνής μάς ξαναθύμισαν αυτή τη γενική αλήθεια. Κατ' αρχήν η περίφημη υπόθεση Πινοσέτ, της οποίας η εξέλιξη φέρνει ελπίδες αλλά και γεννά προβληματισμό.
Η εντελώς πρόσφατη κυκλοφορία ενός φιλόδοξου βιβλίου γύρω από τον βίο και κυρίως την πολιτεία του ΠΑΣΟΚ, συμπίπτει με την επίσης υψηλών στόχων προσυνεδριακή διαδικασία του κυβερνώντος κόμματος, ξαναφέρνοντας στην επικαιρότητα το ζήτημα της γενικής πολιτικής ανανέωσης.Τα ενδιαφέροντα, σε αρκετές περιπτώσεις, πορίσματα της πολιτικής επιστήμης και η εκδηλούμενη βούληση εκσυγχρονισμού του Καταστατικού και του προγράμματος των Ελλήνων σοσιαλιστών, αφήνουν, εν τούτοις, ένα κενό. Τα πρώτα είναι σαν να εξετάζουν το κόμμα ως μια κλινική, με την πιο ουδέτερη έννοια του όρου, περίπτωση, ενώ η δεύτερη δεν αρκεί για να καλύψει το έλλειμμα ενός πραγματικά νεωτερικού λόγου.
ΤΑ ΝΕΑ 14/11/98
Σαν τα υιοθετημένα παιδιά του «Αγίου Στυλιανού», που είχαν χάσει κάθε ελπίδα ότι θα ανακαλύψουν τις ρίζες τους και βρήκαν ξαφνικά ένα φως το οποίο δεν ξέρουν πού θα τους οδηγήσει, έτσι άρχισε ξανά να ξετυλίγεται από τη συλλογική μας συνείδηση το κουβάρι της εθνικής παιδείας.
Το ξύπνημα των φωνών συνοδεύθηκε για άλλη μία φορά από τη σιωπή των ταγών. Τη διαδήλωση της Τετάρτης, που τάραξε πρόσκαιρα τα λιμνάζοντα ύδατα, ακολούθησε ήδη η κλασική αναδίπλωση της Πέμπτης, που προοιωνίζεται την αποφυγή του δημοσίου διαλόγου παρ' όλο που η ανάγκη του είναι όλο και πιο πιεστική. Έχει ξανατονισθεί πως η «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση» της κυβέρνησης, έτσι όπως προετοιμάστηκε και παρουσιάστηκε, δεν αποτελεί πραγματική μεταρρύθμιση. Όπως επίσης και ότι η αντιμετώπιση του ζητήματος της επετηρίδας, όσο σπασμωδική και άκομψη και να ήταν σε αρκετά σημεία της, είναι ένα θετικό αλλά πρώτο μόνο βήμα για να αποκτήσει η παιδεία περισσότερο δυναμισμό. Το σημαντικό δεν είναι γιατί «ξαναθυμηθήκαμε» την παιδεία σήμερα, αλλά ότι αποδείχθηκε και πάλι πως ελάχιστα έχουμε προχωρήσει.
ΤΑ ΝΕΑ 31/10/98
Για τον μεθαυριανό πολιτικό ερευνητή, το δεύτερο μισό της τρέχουσας κυβερνητικής θητείας θα κυριαρχείται πιθανότατα από ένα ερώτημα: πώς μια κυβέρνηση και ένας Πρωθυπουργός που έμοιαζαν να ξεπερνούν αλώβητοι όλες τις δυσκολίες, βρέθηκαν ξαφνικά αντιμέτωποι με μια τόσο γενικευμένη μεμψιμοιρία;
Για τον σημερινό ωστόσο ενεργό πολίτη, άλλο πρέπει να είναι το ερώτημα που καίει: θα καταφέρει και με ποιο τρόπο η πολιτική πράξη να αντισταθεί στη δυναμική της παρακμής;
ΤΑ ΝΕΑ 17/10/98
Υπάρχουν πολλά ωραία πράγματα στη ζωή. Ένα από αυτά είναι μια γεμάτη κάλπη. Στους δικαστικούς αντιπροσώπους, που έχουν την τύχη να τη βλέπουν ιδίως τώρα που έγινε διαφανής να γεμίζει μπροστά στα μάτια τους, μπορεί να εμπνεύσει την αίσθηση δημοκρατικής πληρότητας.
Η πραγματικότητα, όπως πάντα, είναι πιο σύνθετη. Οι δημοτικές εκλογές, που αποτελούν την πιο άμεση ίσως εκδήλωση της λαϊκής κυριαρχίας, μπορούν να αποδειχθούν συγχρόνως και η πιστότερη αντανάκλαση των αδυναμιών της δημοκρατίας.
Social Media