Κώστας Β. Mποτόπουλος

Δύο τόποι, δύο κοινά, δύο ομιλίες, ένα θέμα: υπάρχει ελπίδα; Στην Αθήνα, σε εκδήλωση που οργάνωσε το σωματείο «Αξιότης» δεν περίσσευε η αισιοδοξία. Με τις περιπέτειες του PSI να συνεχίζονται, τη συνοχή της κυβέρνησης να δοκιμάζεται, την αυτοκαταστροφική απροσδιοριστία στο ΠΑΣΟΚ να διαιωνίζεται και την τρόικα να σκληραίνει διαρκώς τη στάση και τις προτάσεις της, η κατάσταση μοιάζει δύσκολη αν όχι αξεπέραστη.

Προσκεκλημένος από την Αντιπρόεδρο της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και πρώην συνάδελφό μουArlene McCarthy (PSE), συζήτησα για την εμπειρία της Ελλάδας και της ελληνικής Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς σχετικά με την Οδηγία για τη χειραγώγηση (MAD), η οποία βρίσκεται σε φάση αναθεώρησης και αντικατάστασης από σχετικό Κανονισμό.

Στην ημερίδα που διοργάνωσε το ΧΑ, μαζί με τον ΣΕΒ και την εταιρία Grant Thornton, δεν περιορίστηκα σε έναν απλό χαιρετισμό αλλά προχώρησα σε κάποιες παρατηρήσεις ουσίας σε τρία επίπεδα: συγκυρίας, σημασίας και λειτουργίας του θεσμού και προτάσεων για βελτίωση. Υποστήριξα ότι η στιγμή προσφέρεται για ενδυνάμωση της εταιρικής διακυβέρνησης,

Καλεσμένος του φίλου βουλευτή Φραγκίσκου Παρασύρη, σχολίασα τις «προτάσεις για μια νέα πορεία» που είχε καταθέσει λίγες μέρες πριν με δυο άλλους νέους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ (Θανάση Οικονόμου και Οδυσσέα Βουδούρη) και πρόσθεσα και κάποιες προσωπικές επισημάνσεις για τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα

Καλεσμένος του Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, στο Προγραμματικό του Συνέδριο, μίλησα για διαφορές και ομοιότητες μεταξύ ελληνικής και ιταλικής περίπτωσης, για κάποια μαθήματα που μπορούν να βοηθήσουν τους γείτονες και φίλους μας και για το (άμεσο) μέλλον της «σοσιαλδημοκρατίας της κρίσης» στην Ευρώπη.

Καλεσμένος του Ελληνικού Συνδέσμου Χρηματοοικονομικού Δικαίου και του άοκνου Προέδρου του Δημήτρη Τσιμπανούλη, συμμετείχα σε συζήτηση με επίκεντρο τον πρόσφατο νόμο 4021/2011 για τα ενισχυμένα μέτρα εποπτείας και εξυγίανσης των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Μετά τη γενική ανάλυση του νόμου, που έγινε από το Δ. Τσιμπανούλη, εγώ εστίασα σε κάποιες ιδιαιτερότητες του, καθώς και στη συνεισφορά σε αυτό που ονόμασα «χρηματοοικονομικό δίκαιο της κρίσης», που συνιστά πανευρωπαϊκό, και γρήγορα εξαπλούμενο, φαινόμενο.