Η εμπειρία της Γραμματείας εμπλουτίστηκε με γνωριμίες πολλών αξιόλογων ανθρώπων (δεν θα ξεχάσω ποτέ την αρχοντιά και την εμπιστοσύνη του Γιάννη Στεφανίδη) και με τη διαρκή παρακολούθηση των τεκταινομένων. Είδα κι έγραψα (θετικά ως προς την ιδέα) για τη δημιουργία ξεχωριστού Υπουργείου από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας (αν δεν γίνονταν τόσο νωρίς οι εκλογές του 2004, το σχέδιο που ετοιμάζαμε θα είχε υλοποιηθεί επί ΠΑΣΟΚ), αλλά με απογοήτευσε βαθιά, αμέσως μετά, το διοικητικό κομφούζιο με τις τεράστιες επικαλύψεις αρμοδιοτήτων, η έλλειψη ενδιαφέροντος και φαντασίας της πολιτικής ηγεσίας, η απροσχημάτιστα πελατειακή στελέχωση των υπηρεσιών, οι συνεχείς και ανερμάτιστες αλλαγές Υπουργών και κατευθύνσεων, το ελάχιστο, με δυο λόγια, έργο της απερχόμενης κυβέρνησης στον τουρισμό. Αυτή η κατάσταση με πονάει και με πεισμώνει. Μόνη υπόσχεση: δεν θα πάψω να ενδιαφέρομαι.
ΗΜΕΡΗΣΙΑ 24-25/09/05
Επειδή ανήκω σ' εκείνους που πιστεύουν -και το έχουν πει δημόσια- ότι ο τουρισμός είναι μια εθνική υπόθεση και πρέπει να μείνει εκτός μικροκομματικών αντιπαραθέσεων, χαίρομαι για την αύξηση του αριθμού των αφίξεων στην Ελλάδα το καλοκαίρι που τελειώνει. Χαίρομαι επίσης, αν και, το ομολογώ, με μεγαλύτερη έκπληξη, για την πρόσφατη βράβευση του ΕΟΤ από διεθνή τουριστικό οργανισμό. Δεν αγνοώ αλλά και δεν στέκομαι μόνο στις αιτίες γι' αυτές τις καλοδεχούμενες, αν και πιθανότατα συγκυριακές, εξελίξεις: τη διαφήμιση από την Ολυμπιάδα και το φόβο επιθέσεων στη μέση Ανατολή στη μία περίπτωση, την έφεση στις δημόσιες σχέσεις στη δεύτερη. Υπήρξε αριθμητική πρόοδος και είναι δίκαιο να αποδοθούν κάποιου είδους εύσημα στην ηγεσία του συγκεκριμένου τομέα πολιτικής. Από το σημείο αυτό, όμως, μέχρι τις θριαμβολογίες περί «αναγέννησης του ελληνικού τουρισμού» και «μοντέλου μεταρρυθμίσεων», η απόσταση είναι πραγματικά χαώδης.
«ΗΜΕΡΗΣΙΑ» 29/09/04
Μετά τις προεκλογικές υποσχέσεις και τις συμβολικές αναβαθμίσες (μετατροπή της Γενικής Γραμματείας Τουρισμού σε Υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης) ήρθε η ώρα της κρίσης για την κυβέρνηση και τον ελληνικό τουρισμό. Η ψήφιση του νέου θεσμικού πλαισίου γεννά το δημοκρατικό δικαίωμα αντιλόγου, που οφείλει να είναι τεκμηριωμένος και καλόπιστος, όχι όμως επεικής. Ιδίως όταν αφορά μια τόσο κρίσιμη πτυχή της ελληνικής οικονομίας, όταν η υπεσχημένη μεταρρύθμιση είχε τόσο χρόνο και τόση ανοχή για την υλοποίησή της και όταν ο ασκών την κριτική δεν είχε διστάσει δημόσια να παραδεχθεί τα υπαρκτά προβλήματα του κλάδου και τις ατέλειες της διαχείρισης στην οποία και ο ίδιος συμμετείχε.
ΤΑ ΝΕΑ 27/09/04
Το πολυαναμενόμενο -και τελικώς τόσο ισχνό- «θεσμικό» νομοσχέδιο για τον τουρισμό εικονογραφεί με πολύ χαρακτηριστικό τρόπο τη μεταρρυθμιστική φιλοσοφία και, κυρίως, πρακτική της παρούσας κυβέρνησης: βαρύγδουπες εξαγγελίες και ανεπαρκέστατη προετοιμασία΄ λόγος περί τομών και ρυθμίσεις ατολμίας (ακόμα και η τόσο κατακεραυνωμένη ΕΤΑ αλλάζει απλώς ονομασία, διατηρώντας μάλιστα και τα ίδια αρχικά...)΄ συμβολισμός εξυγίανσης με πρακτικές αδιαφάνειας΄ χάϊδεμα των αυτιών των εργαζομένων και τελικά εμπαιγμός τους: με τροπολογία της τελευταίας στιγμής και παρά τις περί αντιθέτου διαβεβαιώσεις του αρμόδιου Υπουργού (ο οποίος μάλιστα τους προέτρεψε να διεκδικήσουν δικαστικώς το δίκιο τους ...) περικόπηκε σημαντικά το επίδομα που ήδη δινόταν στους υπαλλήλους της Γενικής Γραμματείας Τουρισμού.
Social Media