Κώστας Β. Mποτόπουλος

Ευθύνες. Η δίκη του κυβερνώντος κόμματος στην Τουρκία, άρχισε ουσιαστικά στις 31 Μαρτίου, με την αποδοχή του κατηγορητηρίου του Γενικού Εισαγγελέα από το Συνταγματικό Δικαστήριο για δράση εναντίον του «κοσμικού χαρακτήρα του κράτους». Στις 6 Απριλίου άρχισε η δίκη της Deutsche Telecom στη Γερμανία, κατηγορούμενης από χιλιάδες μικρομετόχους της ότι ακριβοπλήρωσαν τη μετοχή τους, η οποία στη συνέχεια έχασε τα δυο τρίτα της αξίας της. Δεν χρειάστηκε ούτε ένας επιπλέον μήνας για να αποκτήσει η ίδια εταιρία τον έλεγχο του ΟΤΕ. Οι εκλογές στην Ιταλία (13, 14 Απριλίου) έφεραν για τρίτη φορά το Μπερλουσκόνι στην εξουσία, το νεοφασίστα Φίνι στην προεδρία της Βουλής, έδωσαν διπλάσιο ποσοστό στη Λέγκα του Βορρά του Μπόσσι, άφησαν τη «νέα» Αριστερά (;) του Βελτρόνι εκτός εξουσίας και το «κινηματικό» Ουράνιο Τόξο του Μπερτινότι εκτός Κοινοβουλίου: το μόνο που δε μπορεί κανείς να πει στους Ιταλούς είναι ότι δεν παίρνουν, τακτικά, τα ρίσκα τους. Η πρωτόγνωρη «συγκυβέρνηση» Χριστιανοδημοκρατών και Πρασίνων στο Αμβούργο (17 Απριλίου) αποτέλεσε άλλο ένα καρφί στο μνήμα του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, συνέπεια που είχε και για τους Βρετανούς Εργατικούς η άνετη νίκη του Περικλή του Λονδίνου, Μπόρις -«οι πιθανότητές μου να γίνω Πρωθυπουργός είναι περίπου ίδιες με το να βρεθεί ο Έλβις Πρίσλεϊ στον Άρη»- Τζόνσον (4 Μαϊου). Αντίθετα, η νίκη των ομοϊδεατών του Προέδρου Τάντιτς στις βουλευτικές εκλογές της Σερβίας (12 Μαϊου), μπορεί να θεωρηθεί ότι άνοιξε ένα παράθυρο στην Ευρώπη, ενώ μια ανάσα, ενόψει του δημοψηφίσματος της Ιρλανδίας, της έδωσε ασφαλώς η επικύρωση της Συνθήκης της Λισαβόνας από τη «δύσκολη» Πολωνία (2 Απριλίου).

Υποχρεώσεις. Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι (2 Απριλίου), είχε πολύ ευρύτερες γεωπολιτικές συνέπειες από την ελληνική «νίκη» στο σκοπιανό μέτωπο: η Ευρώπη (έστω της Μέρκελ και του Σαρκοζί, περιμένοντας το Μπερλουσκόνι), έδειξε ότι μπορεί ν’ αντισταθεί στις ΗΠΑ τού, από κάθε άποψη, απερχόμενου Μπους. Αν στη θέση του έρθει ο Ομπάμα, που ουσιαστικά κλείδωσε με τη νίκη στη Βόρεια Καρολίνα (6 Μαϊου) την εκλογή του ως υποψηφίου των Δημοκρατικών, το βάρος για μια συνολική αλλαγή σχέσεων θα βαραίνει πλέον εξίσου τους δύο μεγάλους πόλους του δημοκρατικού κόσμου. Η πρώτη υποχρέωση πάντως αυτή τη στιγμή της ανθρωπότητας, είναι η αντιμετώπιση του φάσματος της πείνας, που ξαναξύπνησε μέσα στον Απρίλιο και μέσα στον 21ο αιώνα, σε μια σειρά από χώρες της Αφρικής, της Ασίας, της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής. Αν προσθέσουμε τις φυσικές καταστροφές και την κλιματική αλλαγή (τις μεν πιθανότατα συνέπεια των δε), αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος και τη δυσκολία της πρόκλησης. Οι ηγέτες μας ακούνε;

Θεσμογράφος