Σεπτέμβριος 2008
Αν πράγματι ο Ουμπέρτο Έκο είπε ποτέ ότι «το καλοκαίρι δεν υπάρχουν ειδήσεις», τότε το φετινό καλοκαίρι διέσυρε τη θεωρία του. Ένας ευρωπαϊκός πόλεμος, μια παγκόσμια κρίση και αλλαγή συσχετισμών σε πολλές χώρες, ανάμεσα στις οποίες και η δική μας: αυτά κληροδότησε ο Αύγουστος στο Σεπτέμβριο της νέας εποχής.
* Γεωργία. Η ανάφλεξη στον Καύκασο (από 7 Αυγούστου), ο πόλεμος Γεωργίας-Οσετίας/Αμπχαζίας, Ρωσίας/Γεωργίας, οι 
διαμεσολαβητικές προσπάθειες τερματισμού, αλλά και τα τετελεσμένα του, αλλάζουν μια σειρά από γεωστρατηγικά δεδομένα: ρόλος Ρωσίας στη νέα τάξη πραγμάτων, σχέση Ρωσίας-ΗΠΑ και Ρωσίας με τους γείτονες και πρώην δορυφόρους της, δυναμική ΝΑΤΟ και δυνατότητες Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποσχιστικά κινήματα και ενεργειακά αποθέματα, πυρηνική ισχύς και δημοκρατία. Οι συνέπειες δεν μπορούν να ειδωθούν ξεκομμένες από τις εξελίξεις σε άλλα μέτωπα: θανατηφόρα αντεπίθεση των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν (10 Γάλλοι στρατιώτες νεκροί σε ενέδρα στις 19 Αυγούστου), παραίτηση Μουσάραφ (18 Αυγούστου), εκλογή Ζαρνταρί-χήρου Μπούτου (6 Σεπτεμβρίου), σειρά επιθέσεων της Αλ Κάιντα (από 18 Σεπτεμβρίου) στο Πακιστάν, συμφωνία Πολωνίας-ΗΠΑ για εγκατάσταση αμερικανικών πυραύλων στο έδαφος της πρώτης (20 Αυγούστου), πρόσκληση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για (ακαθόριστη ακόμα) συνεργασία στην Ουκρανία (15 Σεπτεμβρίου). 
* Γεωγραφία. Σε πολλά σημεία του πλανήτη, οι πολιτικές ισορροπίες μοιάζουν στην κόψη του ξυραφιού. Οι «λαϊκοί επαναστάτες» Μοράλες και Τσάβες βρίσκονται για πρώτη φορά σε τόσο μεγάλη δυσκολία, η κρίση των 100 ημερών, που κορυφώθηκε μέσα στο αίμα στις 26 Αυγούστου, απειλεί το καθεστώς στην Ταϊλάνδη, οι Γερμανοί σοσιαλδημοκράτες αλλάζουν ημι-πραξικοπηματικά το ηγετικό τους δίδυμο ένα χρόνο πριν από τις εκλογές (7 Σεπτεμβρίου), το κυβερνητικό κόμμα του Ισραήλ εκλέγει αρχηγό τη Τζίπι Λίβνι, μια γυναίκα με πυγμή αλλά και αντιστάσεις (17 Σεπτεμβρίου), στη Ζιμπάμπουε το μοίρασμα της εξουσίας του δικτάτορα Μουγκάμπε με τον αντίπαλο που τον είχε κερδίσει εδώ και μήνες στις εκλογές, μοιάζει λιγότερο με λύση και περισσότερο με άλμα στο κενό (11 Σεπτεμβρίου). Χριστόφιας και Ταλάτ αρχίζουν (3 Σεπτεμβρίου) απευθείας συνομιλίες για τη λύση του Κυπριακού, που μπορεί να οδηγήσουν παντού και πουθενά (πάντως και μόνη η χειραφέτηση από τις κάθε είδους πατρωνείες, αξίζει τον κόπο).
Στις μεγάλες εκλογές της χρονιάς, πιθανότατα και των αρχών του αιώνα, τις προεδρικές στις ΗΠΑ, το ψυχολογικό προβάδισμα, άρα και το αποτέλεσμα, παραμένει εξαιρετικά αβέβαιο μετά τα Συνέδρια των δύο αντιπάλων (25-29 Αυγούστου για τους Δημοκρατικούς, 1-6 Σεπτεμβρίου για τους Ρεπουμπλικάνους) και την εμφάνιση στο προσκήνιο των δύο διαμετρικά αντίθετων υποψήφιων Αντιπροέδρων, του έμπειρα άχρωμου Μπάιντεν και της δροσερά αντιδραστικής Πέιλιν.
* Γεωλογία. Οι τευτονικές πλάκες της παγκόσμιας οικονομίας τρίζουν. Η ζώνη του ευρώ, ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση και πολλές χώρες μέλη, βρίσκονται στα όρια της ύφεσης (όχι η Ελλάδα, που βρίσκεται όμως κοντά στο παγκόσμιο ρεκόρ να ξαναμπεί σε επιτήρηση από την οποία εξήλθε πριν από δύο χρόνια). Ο σεισμός έρχεται από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, την πιο ορθόδοξα καπιταλιστική, όπου τη χρεοκοπία των Λίμαν Μπράδερς (15 Σεπτεμβρίου), δηλαδή ουσιαστικά της Γουόλ Στριτ, ακολουθεί ο πανικός σε όλα τα χρηματιστήρια του κόσμου, η καταφυγή σε «εθνικοποιήσεις» ασφαλιστικών φορέων για να σωθούν από την πτώχευση και η κατάρρευση ενός ολόκληρου καπιταλιστικού μοντέλου. Μικρότερης παγκόσμιας σημασίας, αλλά κρίσιμη για τη ζωή μας, η ανατροπή του πολιτικού σκηνικού στην Ελλάδα, που άρχισε με το φορολογικό πακέτο της κυβέρνησης (27 Αυγούστου), σφραγίστηκε στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (6-7 και 13-14 Σεπτεμβρίου) και θα κριθεί οριστικά στους επόμενους μήνες. Μόνη σταθερή σε έναν κόσμο που τόσο έντονα αλλάζει: το πείραμα του αιώνα στα εργαστήρια της CERN, στη Γενεύη, άρχισε (10 Σεπτεμβρίου) και η ανθρωπότητα δε ρουφήχτηκε ακόμα από τη μαύρη τρύπα.
Θεσμογράφος
Social Media