Η ώρα των τρίτων

Μάρτιος 2007

Τρίτος άνθρωπος. Ζωντανεύουν -και αγριεύουν- τα πράγματα στην (ημι)τελική ευθεία των γαλλικών προεδρικών εκλογών. Η Σεγκό, παρά το «πρόγραμμα τιμής» με το γαλλικό λαό (11/2) και την ενσωμάτωση (22/2) των δύσπιστων ελεφάντων (Ζοσπέν, Φαμπιούς, Στρως-Καν), παρουσιάζει σημάδια κόπωσης, ιδίως στις δημοσκοπήσεις, που από κινητήρας της έγιναν ο χειρότερος εχθρός της. Ούτε όμως ο Σαρκό σκίζει, παρά την προπαγάνδα περί της αδάμαστης ισχύος του και την ψιθυριστή και καθυστερημένη «στήριξη» του Προέδρου Σιράκ (στις 20/3, 9 μέρες μετά τον επίσημο αποχαιρετισμό του). Την έκπληξη μέχρι στιγμής κάνει ο όψιμα ενωτικός και έκτυπα «κεντρώος» (πρόκειται για καθαρά συντηρητικό πολιτικό και άνθρωπο) Φρανσουά Μπαϊρού, που πάντως ταράζει τα νερά με την τριπλή πρόκληση να ορίσει (αν εκλεγεί) Πρωθυπουργό από την αριστερά, να ιδρύσει νέο («κεντρώο» επίσης) κόμμα και να εγκαθιδρύσει την απλή αναλογική.

Τρίτος «κόσμος». Ο ενεργειακά και πολιτικά ισχυροποιημένος Πούτιν επιτίθεται για πρώτη φορά με τόση οξύτητα στη «μονομέρεια» των ΗΠΑ (στη Διάσκεψη για την Ασφάλεια, 10 και 11/2), αλλά προκαλεί περισσότερο γέλιο παρα φόβο στον Αμερικανό Υπουργό Άμυνας (και πρώην ομόλογό του), που επικαλείται την αλληλεγγύη των κατασκόπων. Ινδία-Πακιστάν ζουν μια κοινή τραγωδία με την ανατίναξη του «τρένου της ειρήνης» που τις συνδέει (66 νεκροί στις 18/2) αλλά εκτονώνουν αντί να οξύνουν τα πνεύματα. Η Παλαιστίνη οδεύει τρεκλίζοντας σε μια επισφαλή εξομάλυνση: συμφωνία της Μέκκας μεταξύ Φατάχ και Χαμάς (8/2), συνάντηση χωρίς πολλές ελπίδες (αλλά συνάντηση) Αμπάς, Κοντολίζας, Ολμέρτ στην Ιερουσαλήμ (19/2), κυβέρνηση εθνικής ενότητας (20/3). Το Ιράν εκτοξεύει τον πρώτο διαστημικό του πύραυλο μια μέρα πριν οι 6 μεγάλοι (ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία, Ρωσία, Κίνα, Γερμανία) συζητήσουν για επιπλέον κυρώσεις (26/2). Στο Ιράκ συνεχίζεται η καθημερινή σφαγή, όμως αλλάζει η διπλωματία: ανακοίνωση σταδιακής απόσυρσης στρατευμάτων από τον Τόνι Μπλερ (21/2), διάσκεψη της Βαγδάτης με συμμετοχή (στο ίδιο τραπέζι) ΗΠΑ, Ιράν και Συρίας (10/3). Ο άτυπος αρχηγός των απανταχού τριτοκοσμικών Τσάβες εθνικοποιεί το πετρέλαιο (δηλαδή τα πάντα) στη Βενεζουέλα (26/2), ενώ για πρώτη φορά αποκτά γυναίκα αρχηγό το πάλαι ποτέ ανίκητο «Θεσμικό Επαναστατικό» κόμμα του Μεξικού (18/2).

Τρίτη ευκαιρία. Θα έχουν οι Βορειοϊρλανδοί για κυβέρνηση «συμμαχίας των άκρων» μετά τη νίκη του Ίαν Παίισλι (Προτεστάντες) και του Σιν Φέιν (Καθολικοί) στις εκλογές της 7/3. Δεν θα έχει ο Πρόντι, αν ξαναπέσει η (ίδια) κυβέρνηση που με κόπο σχημάτισε μετά την κρίση, αποσπώντας οριακή πλειοψηφία στη Γερουσία (21/2) και πιο άνετη στη Βουλή (2/3).

Θεσμογράφος