Πατρίκιοι... Η Σεγκολέν Ρουαγιάλ σάρωσε -με 61% των ψήφων και νίκη σε 96 από τις 99 «εκλογικές περιφέρειες»- στις εσωκομματικές εκλογές του γαλλικού Σοσιαλιστικού κόμματος (16 Νοεμβρίου). Μετά την επίσημη ανακήρυξή της (26 Νοεμβρίου) ως υποψήφιας στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές, υπό τα (λίγα) γαλλικά του Προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, άρχισε τα ταξίδια και τις γκάφες: Μέση Ανατολή (4 Δεκεμβρίου), Κίνα (6 Ιανουαρίου). Κι όμως είδε τη θέση της να ενδυναμώνεται, καθώς, την ίδια ώρα, ο σύντροφός της έβαζε στο μαντρί έναν-έναν τους δυνητικούς συνυποψηφίους της «δημοκρατικής αριστεράς» (Τομπιρά και μετά Σεβενμάν). Κι ύστερα ήρθε κι ο Ανδρουλάκης και πρόβλεψε ότι το 2007 θα είναι η χρονιά της. Λίγες μέρες μετά (3 Δεκεμβρίου) σάρωσε κι ο Τσάβες: επανεξελέγη Πρόεδρος της Βενεζουέλας με το ίδιο βασιλικό σκορ (61,35%), αλλά δυστυχώς δεν το πανηγύρισε δημόσια ο φίλος του ο Φιντέλ, πρώτη φορά απών από τη Γιορτή της Επανάστασης -και μάλιστα στα πενηντάχρονά της (2 Δεκεμβρίου). Δυο άλλοι «αρχηγοί κρατών», μη εκλεγμένοι, έκαναν επίδειξη θρησκευτικής διπλωματίας: ο Πάπας στην Τουρκία (28 Δεκεμβρίου) κι ο δικός μας Προκαθήμενος -με το θυρεό του- στον Πάπα.
...πληβείοι... Οι λαοί υπέστησαν δυο νέους πολέμους (επέμβαση του Τσαντ στην Κεντρική Αφρική στις 19 Νοεμβρίου, της Αιθιοπίας στη Σομαλία στις 24 Δεκεμβρίου) και είδαν δυο ανακωχές να αποδεικνύονται υπερβολικά εύθραυστες: τη συμφωνία Αμπάς-Ολμέρτ για τη Γάζα (26 Νοεμβρίου) και την εκεχειρία ισπανικής κυβέρνησης και ΕΤΑ αυτονομιστών, που διέκοψε, μετά από 9 μήνες, η επίθεση της βασκικής αυτονομιστικής οργάνωσης στο αεροδρόμιο της Μαδρίτης (30 Δεκεμβρίου). Ένιωσαν για μια ακόμη φορά πόσο σταθερός είναι ο Πλανητάρχης, ο οποίος, αφού έλαβε το μήνυμα του αμερικανικού λαού στις βουλευτικές εκλογές και την «Έκθεση Μπέϊκερ» για σταδιακή έξοδο από το Ιράκ, αύξησε την εκεί στρατιωτική παρουσία της χώρας του (10 Ιανουαρίου) και βομβάρδισε και τη Σομαλία για αντιπερισπασμό (7 Ιανουαρίου). Είδαν επίσης το Ιράν να παίρνει προβάδισμα 1-0 στο άγνωστης διάρκειας παιχνίδι του με τον ΟΗΕ: κυρώσεις εσείς (23 Δεκεμβρίου), επίσημη δήλωση ότι διαθέτουμε πυρηνικά όπλα εμείς (24 Δεκεμβρίου). Μόνο δυο λαοί θα μπορούσαν να χαρούν, η Βουλγαρία κι η Ρουμανία, καθώς μπήκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση με το ξεκίνημα της χρονιάς, όμως οι νέοι τους σύντροφοι τους έδωσαν γρήγορα να καταλάβουν ότι σε αυτή τη λέσχη όλοι είναι ίσοι αλλά κάποιοι πιο ίσοι από τους άλλους.
... και νεκροί. Ο θάνατος του Πινοσέτ (10 Δεκεμβρίου) ήταν, είπαν, «φυσικός». Όσο φυσικό είναι να φεύγει ήσυχα στα 90 του κάποιος που κυβέρνησε δικτατορικά από το 1973 ως το 1990, που προκάλεσε το -διόλου «φυσικό»- θάνατο περίπου 3.000 ανθρώπων και που τον έκλαψε μόνο η Θάτσερ. Ο απαγχονισμός του Σαντάμ Χουσεϊν (30 Δεκεμβρίου) δεν ήταν ούτε φυσικός ούτε θάνατος: ήταν μια πράξη ντροπής, φρίκης και ηρωοποίησης (δηλαδή αθανασίας) ενός άλλου τυράννου.
Θεσμογράφος
Social Media