Χαστουκ-ΗΠΑ. Αν η «υπερδύναμη» είχε αντίπαλο, θα βρισκόταν στο καναβάτσο. Επειδή παίζει μόνη της, τρέμουν, στην κυριολεξία, τα Mερμήγκια. Στις 26 Απριλίου, η Έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι 1000 πτήσεις μέσω Ευρώπης διατάχθηκαν από την Air CIA για «εξαιρετικές παραδόσεις» (βλέπε εγκλεισμούς και βασανιστήρια) υπόπτων τρομοκρατίας. Στις 3 Μαΐου, το δικαστήριο καταδίκασε σε ισόβια, και όχι σε θάνατο, όπως ήλπιζε η αμερικανική κυβέρνηση, τον κατά δήλωσή του μέλος της Αλ Κάϊντα, αλλά ήδη φυλακισμένο στις 11 Σεπτεμβρίου, Ζαχαρία Μουσαουί. Στις 5 Μαΐου παραιτήθηκε ξαφνικά ο αρχηγός της CIA, και εκλεκτός του Προέδρου, Πόρτερ Γκος, θύμα του εμφυλίου πολέμου της υπηρεσίας λόγω των συνεχών αποτυχιών της. Στις 30 Μαΐου το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ακύρωσε τη διπλή απόφαση Επιτροπής και Συμβουλίου για συμφωνία Ένωσης και ΗΠΑ περί μεταβίβασης στη δεύτερη των προσωπικών στοιχείων των επιβατών αεροπορικών εταιριών. Στις 10 Ιουνίου, μετά από τρεις αυτοκτονίες, η Ευρωπαϊκή Ένωση ζητά επισήμως, μετά τη Γερμανίδα Καγκελάριο, να κλείσει το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Γκουαντάναμο, την ώρα που διοικητής του κάνει λόγο για «πράξη πολέμου εναντίον μας». Εντωμεταξύ, ο Πρόεδρος Μπους σπάει το φράγμα της χαμηλότερης δημοτικότητας όλων των εποχών, το φιλαράκι του ο Τόνι Μπλερ παθαίνει πανωλεθρία (4 Μαΐου) στις δημοτικές εκλογές και υπολείπεται δέκα μονάδων των Τόριδων, ο Αλ Γκορ (οποία φαντασία) επιστρέφει στο προσκήνιο μέσω Καννών και οι νεκροί φτάνουν τους 1055 στο Ιράκ μόνο για το μήνα Μάιο.
Λατινωδίες. Λαϊκισμός εναντίον ρεφορμισμού, μια μάχη σε όλα τα μέτωπα. Ο Έβο Μοράλες, με το κράνος του χρυσωρύχου στο κεφάλι, εθνικοποιεί τον ορυκτό πλούτο της Βολιβίας (1η Μαΐου) χωρίς να ασχοληθεί με το νόμο, τις ξένες εταιρίες αλλά και τους γείτονές του, που συγκαλούν συνέδριο κρίσης στην Αργεντινή (4 Μαΐου). Στην Κολομβία ο «κεντροδεξιός» Πρόεδρος Ουρίμπε επανεκλέγεται με 62% από τον πρώτο γύρο (28 Μαΐου), με μία μόνο λέξη στα χείλη, την «ασφάλεια» -κι ας ωρύονται οι οπαδοί των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Στο Περού, ο «κεντροαριστερός» πρώην Πρόεδρος Γκαρσία κερδίζει τον εθνικιστή Χουμάλα με 55% (4 Ιουνίου) με τις ψήφους των πόλεων και τους μύδρους της υπαίθρου.
Εκκ-ένωση. Βαθαίνει το χάσμα αντιλήψεων και καταστάσεων στην Ευρώπη. Η άκρα Δεξιά (τα ονόματα των δύο συνιστωσών της είναι παραπάνω από εύγλωττα: «Σύνδεσμος Πολωνικών Οικογενειών» και «Αυτοάμυνα») εισέρχεται στην κυβέρνηση στην Πολωνία (5 Μαΐου). Η αντικομουνιστική, ευρωσκεπτικιστική, κρυπτολαϊκιστική Δεξιά του Μίρεκ Τοπολάνεκ κερδίζει τις βουλευτικές εκλογές στην Τσεχία (2-3 Ιουνίου) και ψάχνει συμμάχους για να κυβερνήσει. Από την άλλη, η Ιταλική Βουλή εκλέγει τον πρώτο «κόκκινο» Πρόεδρο στην ιστορία της χώρας (10 Μαΐου), ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εορτάζοντας την πρώτη επέτειο σταματήματος του Ευρωσυντάγματος και της εν γένει πολιτικής της ύπαρξης, κλείνει το μάτι σε Βουλγαρία, Ρουμανία, ξεκινά συζήτηση με την Αλβανία και κάνει για μια ακόμα φορά τα στραβά μάτια με την Τουρκία.
Hμιγαλακτισμοί. Διστακτικά βήματα για την ειρήνη και την ελευθερία. Ημιτελής αλλά πάντως συμφωνία για το σταμάτημα του εμφυλίου πολέμου στο Νταρφούρ (5 Μαΐου), απόσυρση της ιδέας του βέτο στον ΟΗΕ και μετωπικής σύγκρουσης ΗΠΑ-Ιράν (10 Μαΐου), μεγάλη αντι-ισλαμιστική διαδήλωση στην Άγκυρα (18 Μαΐου) μετά τη δολοφονία Συμβούλου της Επικρατείας, που είχε θεωρηθεί, από τον ίδιο τον Ερντογάν, υπερβολικά «αυστηρός» στην τήρηση της απαγόρευσης της μαντήλας σε δημόσιους χώρους. Το Μαυροβούνιο γίνεται, μετά από δημοψήφισμα (22 Μαΐου), η έκτη και τελευταία από τις πρώην «δημοκρατίες» της Γιουγκοσλαβίας του Τίτο που ανεξαρτητοποιείται. Διάθεση να τη μιμηθούν εκδηλώνουν αμέσως το Κόσοβο και η Φλάνδρα, το σκέφτεται (γιατί θέλει να συνεχίσει να ταπεινώνει τη Ρεάλ) η Καταλωνία.
Θεσμογράφος
Social Media