Τρομοφοβία. Πώς στέκονται οι κυβερνήσεις απέναντι στο φαινόμενο της διεθνούς τρομοκρατίας αλλά και την πρόκληση συρρίκνωσης των ελευθεριών; Με φόβο. Και άνισα. Στη χώρα που μιλά για «αγώνα έναντι του κακού» στο όνομα όλων των άλλων, επεκτάθηκε (στις 21 Δεκεμβρίου) για 6 μήνες ακόμη μήνες ο «Πατριωτικός Νόμος», που καθιερώνει ουσιαστικά κατάσταση πολιορκίας στην Αμερική και επιτρέπει στον Πρόεδρό της, μεταξύ άλλων, να σχεδιάζει πολεμικές επιχειρήσεις και να διατάσει αδιακρίτως παρακολουθήσεις των υπηκόων του. Στην «πατρίδα των δικαιωμάτων των ανθρώπου», τη Γαλλία, ψηφίστηκε (στις 22 Δεκεμβρίου) η όγδοη προς το αυστηρότερο τροποποίηση του αντι-τρομοκρατικού οπλοστασίου σε 10 χρόνια -και το ίδιο έγινε και στο Ευρω-κοινοβούλιο και στο Βέλγιο και στη Γερμανία, όχι όμως στη Μεγάλη Βρετανία, όπου ο Τόνι Μπλερ υπέστη δεινή ήττα στη Βουλή (9 Νοεμβρίου), όταν προσπάθησε να αυξήσει το όριο κράτησης από 14 σε 90 ημέρες. Στην Ελλάδα, αποκαλύφθηκε το Δεκέμβριο ότι Πακιστανοί «ύποπτοι» συνελήφθησαν και εξετάσθηκαν «κατόπιν εντολής» τον Ιούλιο, χωρίς κανένα αρμόδιο όργανο να γνωρίζει τίποτα και να αισθάνεται την ανάγκη να εξηγηθεί. Αντίθετα, στη «μπερλουσκονική» Ιταλία, η Δικαιοσύνη εξέδωσε (στις 23 Δεκεμβρίου) ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης κατά 22 πρακτόρων της ΣΙΑ, τους οποίους κατηγορεί για την απαγωγή και τη μεταφορά ενός ιμάμη σε ειδικό «στρατόπεδο υπόπτων» στην Αίγυπτο.
Α-συμφωνίες. Πώς αντιδρά η διεθνής κοινότητα απέναντι στο μεγάλο δίλημμα της εποχής της παγκοσμιοποίησης, ρύθμιση ή απορρύθμιση; Σπασμωδικά. Και χωρίς τόλμη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση κατάφερε να κλείσει, στις 3 η ώρα το πρωί (της 17ης Δεκεμβρίου), έναν προϋπολογισμό για την περίοδο 2007-2013, ανακουφιστικό μπροστά στο φάσμα της απόλυτης κρίσης αλλά μπακαλίστικο και αντι-αναπτυξιακό: η Προεδρία Μπλερ, που άρχισε με υποσχέσεις τομών, έκλεισε μέσα στο τέλμα. Η Σύνοδος για το Περιβάλλον, στο Μόντρεαλ, κατέληξε, στις 6 και 05 το πρωί (της 10ης Δεκεμβρίου), σε συμφωνία επέκτασης του Πρωτοκόλλου του Κιότο πέρα από το 2012 και σε συμφωνία επίσης της Αμερικής να συνεχίσει (τουλάχιστον επί Μπους) να το μποϋκοτάρει. Στην ένδοξη χώρα μας, η Βουλή ψήφισε (τα μεσάνυχτα της 22ης Δεκεμβρίου) για δεύτερη συνεχή χρονιά έναν προϋπολογισμό που ξέρει ότι δεν θα υλοποιήσει, ανοίγοντας παράλληλα τη συζήτηση για μια συνταγματική αναθεώρηση που ξέρει ότι δεν χρειαζόταν.
Εκ(πι)λογές. Τι θέλουν να πουν οι λαοί με την ψήφο τους; Πολλά πράγματα. Κι όχι πάντα αντιφατικά. Ο Έβο Μοράλες εκλέχτηκε (στις 18 Δεκεμβρίου) από τον πρώτο γύρο Πρόεδρος της Βολιβίας: είναι «ιθαγενής» (ο πρώτος), απαίδευτος (και το παραδέχεται), συνδικαλιστο-γκεβαριστής (και περήφανος), τα δε πρώτα του λόγια μετά τη νίκη ήταν «Βίβα λα κόκα, όχι στους Γιάνκηδες»: αυτή δεν είναι αλλαγή εξουσίας, αλλά πολιτιστικού παραδείγματος. Στην «καλή μαθήτρια» της Λατινικής Αμερικής, τη Χιλή, η υποψήφια της Αριστεράς Μισέλ Μπασελέ, παιδίατρος, χωρισμένη και βασανισμένη από τη δικτατορία, νίκησε λιγότερο εκκωφαντικά (11 Δεκεμβρίου και 15 Ιανουαρίου 2006), αλλά νίκησε, διευρύνοντας την τάση μιας ολόκληρης ηπείρου. Στο βασανισμένο Ιράκ οι «εκλογές» της 15ης Δεκεμβρίου κοντεύουν ήδη ν' ακυρωθούν από την καθημερινή εκατόμβη και τις διαδηλώσεις των Σιιτών, ενώ στο επίσης βασανισμένο Αφγανιστάν εγκαταστάθηκε (19 Δεκεμβρίου) το πρώτο μετά από 30 χρόνια εκλεγμένο Κοινοβούλιο.
Δικαιωματικά. Πού βαδίζουν οι ελευθερίες και τα δικαιώματα στον κόσμο; Στο άγνωστο. Δηλαδή εδώ κι εκεί. Στην Καλιφόρνια θανατώθηκε με ένεση ο «Τούκι» Γουίλιαμς (13 Δεκεμβρίου), υπερχιλιοστός καταδικασμένος που δεν έπεισε τον Κυβερνήτη Σβαρτσενέγκερ ότι άξιζε τη χάρη του. Ο ΟΗΕ ανακοίνωσε στο τέλος αυτής της «φοβερής χρονιάς» (1η Δεκεμβρίου) ότι 31 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο έχουν «απελπιστική ανάγκη» βοήθειας, αλλά η δική του βοήθεια δεν μπορεί να ξεπεράσει αυτή την έκκληση. Στη Μεγάλη Βρετανία τέθηκε σε ισχύ (5 Δεκεμβρίου) ο νόμος περί γάμου (και υιοθεσίας) των ομοφυλοφίλων, χωρίς ν' ανοίξει μύτη -εκτός ίσως από του Έλτον Τζον, αλλά στο δικό του γάμο και από τη συγκίνηση.
Θεσμογράφος
Social Media