ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ», Ιανουάριος 2010
Ό,τι και να πιστεύει ή να ξέρει κανείς για το πρόσωπο, είναι αναμφίβολο ότι από τον Υπουργό Εσωτερικών έχουν μέχρι στιγμής προέλθει οι σημαντικότερες νομοθετικές πρωτοβουλίες της νέας κυβέρνησης: γενίκευση ΑΣΕΠ, επιλογή διευθυντικών στελεχών, διοικητική αναδιάρθρωση μέσω «Καλλικράτη», προετοιμασία αλλαγής εκλογικού νόμου, ρυθμίσεις σχετικά με την ιθαγένεια και τους μετανάστες.
Γεγονότα της δεκαετίας στην Ελλάδα: η σύλληψη και η δίκη της «17 Νοέμβρη»
www.ppol.gr 25/12/2009
Από την έκρηξη της αυτοσχέδιας βόμβας στα χέρια του Σάββα Ξηρού, τον Ιούλιο του 2002, ως το κλείσιμο της δίκης των μελών της 17Ν, το Δεκέμβριο του 2003, η Ελλάδα έζησε ενάμιση χρόνο καθημερινού αστυνομικού σίριαλ σε απευθείας μετάδοση και αναμετρήθηκε αναδρομικά με όλη τη μεταπολιτευτική ιστορία της.
Σχεδόν είκοσι χρόνια ερασιτεχνισμού και αποτυχιών μετατράπηκαν σε φρενιτώδη δράση για την ελληνική Αστυνομία μετά την έκρηξη στον Πειραιά, τη σύλληψη και την ομολογία Ξηρού. Το κουβάρι ξετυλίχτηκε γρήγορα, αν και όχι χωρίς ορισμένες υπερβάσεις και κενά. Γιάφκες και αποτυπώματα ανακαλύφθηκαν, ο «αρχηγός» Γιωτόπουλος ταυτοποιήθηκε μάλλον υπεράνω κάθε αμφιβολίας (οι αρνήσεις του είναι περισσότερο δείγματα δειλίας παρά πειστικότητας), αρκετές κρίσιμες και αλληλοσυμπληρούμενες ομολογίες δόθηκαν και κάποιες αργότερα ανακλήθηκαν. Μαζεύτηκε πάντως μπόλικο υλικό για τη στήριξη των κατηγοριών αλλά και το φωτισμό της δράσης της οργάνωσης: από τη στρατολόγηση των μελών και τους κλειστούς κύκλους λειτουργίας, τα πρώτα «αντιδικτατορικά» χτυπήματα, τη «λογική» των προκηρύξεων, τις αποχωρήσεις, τη σκλήρυνση, ως το σταδιακό εκφυλισμό και την αποκοπή από τους αρχικούς «στόχους».
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ», Δεκέμβριος 2009
Ο Κώστας Σημίτης είχε το μαύρο μπλοκάκι. Ο Γιώργος Παπανδρέου ήρθε με την πράσινη ατζέντα.
Πράγματι, η «πράσινη ανάπτυξη» -κατεξοχήν «οριζόντια» πολιτική, με μέτρα και συνέπειες που διαχέονται σε όλους τους τομείς του κυβερνητικού έργου- αποτέλεσε σταθερό προγραμματικό και προεκλογικό σύνθημα-δέσμευση του ΠΑΣΟΚ και του Προέδρου του, αναδεικνύεται δε ήδη ως βασική προτεραιότητα της νέας κυβέρνησης. Συχνά στη χώρα μας οι καλές ιδέες αδικούνται όταν διαθέτουν τη δύναμη του αυτονόητου. Κι αυτό ακριβώς συνέβη με την «πράσινη ανάπτυξη»: πριν την αναδείξει ως κεντρικό του στόχο το ΠΑΣΟΚ, την είχε διαμορφώσει ως αναγκαιότητα η διεθνής συγκυρία (η ένταση των φαινομένων που συνδέονται με την «κλιματική αλλαγή», η οικονομική κρίση και η αναζήτηση ενός άλλου μοντέλου ανάπτυξης, οι διεθνείς τάσεις στο δίκαιο και την πολιτική) και την είχε υιοθετήσει –όχι μόνο στα χαρτιά- η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα περισσότερα από τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα. Αυτό διόλου δεν μειώνει –το αντίθετο- τη σημασία εισαγωγής της σχετικής συζήτησης στην Ελλάδα και επιβολής του θέματος στην πολιτική ατζέντα. Καθιστά απλώς τη νέα κυβέρνηση πιο υπεύθυνη –και με τις δυο έννοιες του όρου: ενήμερη του τι διακυβεύεται αλλά και εξαρχής «χρεωμένη» με την παραγωγή αποτελέσματος.
ΤΑ ΝΕΑ 1/12/2009
Η μάλλον πιο άνετη του αναμενομένου επικράτηση του Αντώνη Σαμαρά έδωσε στην ελληνική Δεξιά ένα νέο –αλλά με βαριά ιστορία- αρχηγό. Η πρωτόγνωρη για το συγκεκριμένο κόμμα διαδικασία επιλογής, όσο κι αν υστερεί ποσοτικά, ποιοτικά και οργανωτικά της αντίστοιχης πρακτικής του ΠΑΣΟΚ, συνιστά ασφαλώς δημοκρατικό κέρδος και για τη Νέα Δημοκρατία και για το πολιτικό μας σύστημα. Ο νέος αρχηγός φαίνεται να ξεκινά την πορεία του με δύο μεγάλα όπλα: τη νομιμοποιητική του βάση και την εμπειρία ψυχικής και δυνάμει πολιτικής ωρίμανσης από την υπερδεκαετή διάβαση της προσωπικής του ερήμου. Βρίσκεται όμως εξαρχής αντιμέτωπος και με δυο εξίσου μεγάλα βάρη: το ίχνος της πρώτης υπουργικής του θητείας και την προϊούσα αποδιοργάνωση του κόμματός του, που φάνηκε ξεκάθαρα μέσα από το οργανωτικό χάος και την αδιαφάνεια της ψηφοφορίας, αλλά και τη συνεχιζόμενη απροθυμία όλων να συζητηθούν τα αίτια της πρόσφατης εκλογικής πανωλεθρίας.
TA NEA 12/11/2009
Ώστε, για τη Γενική Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος, «το Τείχος το επέβαλε ο ιμπεριαλισμός», υψώθηκε για να μην «εισβάλουν στο Βερολίνο τα Νατοϊκά στρατεύματα», το δε δικαίωμα το έδωσε «ένας λαός, μια εξουσία εργατική» (προφανώς αναφέρεται στον «Ανατολικογερμανικό» λαό και χαρακτηρίζει την κυβέρνηση που του είχε επιβάλει η Μόσχα ως «εξουσία εργατική»). Υπέροχη ερμηνεία: όποιος δεν θέλει το ΝΑΤΟ οφείλει να υψώνει Τείχη, οι λαοί προτιμούν να μη μπορούν να επισκέπτονται τους συγγενείς τους στη δίπλα γειτονιά παρά να «προσαρτώνται» οι χώρες τους σε «ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς», η ανελευθερία και η δολοφονία όσων αντιστέκονται σε αυτήν (163 «ιμπεριαλιστές» που ασφυκτιούσαν μέσα στα τείχη σκότωσαν οι «εκπρόσωποι του λαού») είναι προτιμότερη από την ιδεολογική καθαρότητα –στο όνομα της εργατικής τάξης ασφαλώς. Ωραία διδαχή από την Ιστορία επίσης: αυτοί που χαίρονται σήμερα για την πτώση του Τείχους είναι είτε Νατοϊκοί είτε ιμπεριαλιστές, αν έμενε η ορθή παγκόσμια τάξη (του Ψυχρού Πολέμου και των γκουλάγκ) το Τείχος θα έπρεπε να ορθώνεται ακόμα περήφανο. Καλά να υποτιμά η Γραμματέας του τελευταίου σταλινικού κόμματος τη δημοκρατία και τη νοημοσύνη μας, δεν διαβάζει τουλάχιστον τι δήλωσε ο Γερμανός σύντροφός της που άθελά του έδωσε το σήμα για να πέσει το 1989 το Τείχος και το σκοτάδι που έκρυβε αλλά και συμβόλιζε;
Social Media