Κώστας Β. Mποτόπουλος

γνωρίζουμε τι πρέπει να κάνουμε, όπως γνωρίζουμε και τις δυσκολίες. Χρονιά, εκ των πραγμάτων, νέου Μνημονίου, οικοδόμησης άλλης σχέσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση, ίσως αρχής της ανάκαμψης, και μαζί χρονιά εκλογική, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε μερικές από τις μεγάλες δυνάμεις του πλανήτη (Γαλλία, Ρωσία, ΗΠΑ), που επηρεάζουν την παγκόσμια οικονομία και το παγκόσμιο οικονομικό κλίμα, από το οποίο όλο και περισσότερο εξαρτώμαστε. Σε σχέση με τον βασικό στόχο της ελληνικής και κάθε άλλης δοκιμαζόμενης κυβέρνησης, τη σταθεροποίηση, οι πολλές άγνωστες παράμετροι (PSI-Blackrock και ανταπόκριση τραπεζικού συστήματος, μεταρρυθμίσεις και ανατροπές στο πολιτικό σύστημα, θεσμικές και οικονομικές εξελίξεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και στον «αγγλοσαξονικό πόλο») δεν επιτρέπουν υπέρμετρη αισιοδοξία. Αλλά, με λίγη καλή θέληση, αφήνουν ανοιχτές χαραμάδες στην ελπίδα.

 

Ιδού, κατά τη γνώμη μου, η βασική πρόκληση: η αντίληψη της οριακότητας των συνθηκών να οδηγήσει σε αλλαγές νοοτροπίας και συμπεριφοράς, διευκολυντικές των μεγάλων τομών. Συμμάζεμα και μαζί εξωστρέφεια στην οικονομία, εξορθολογισμός κρατικών λειτουργιών, επέκταση της κουλτούρας συνεννόησης εντός του πολιτικού συστήματος και της κοινωνίας, ισχυροποίηση, μέσα από τη δοκιμασία, της θέσης της χώρας στην Ευρώπη και της ίδιας της Ενωμένης Ευρώπης ως πολιτικής δύναμης. Και, για να εστιάσω και στο χώρο των αρμοδιοτήτων μου, θέλω να πιστεύω ότι το 2012 θα υπάρξει μια σταδιακή βελτίωση και τελικά μια αναστροφή του επενδυτικού κλίματος, που θα συνοδέψει αλλά και θα επιταχύνει την αναζωογόνηση της ελληνικής οικονομίας. Δεν είμαστε ακόμα εκεί. Για να βρεθούμε χρειάζεται συλλογική προσπάθεια και εξάντληση του προσωπικού φιλότιμου. Η «Καλή Χρονιά» είναι πιο επίκαιρη ευχή παρά ποτέ.