ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ 20/09/07
Μπροστά στη βαθιά πολιτική κρίση στην οποία εισήλθε το ΠΑΣΟΚ, δεν χωρεί παρά μόνο πολιτική απάντηση. Αυτή πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να δοθεί κυρίως στα ακόλουθα πεδία:
Με τι τρόπο μπορεί να επιτευχθεί η επανένωση και η ενδεχόμενη αναζωογόνηση ενός βαριά τραυματισμένου οργανισμού; Με αλλαγές προσώπων ή με αλλαγή νοοτροπίας; Με νέα εσωτερική αναδιάταξη ή με νέες κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες; Με δουλειά παρασκηνίου ή με ιδεολογική και προγραμματική ενδοσκόπηση; Είναι προφανές σε ποια κατεύθυνση πιστεύω ότι πρέπει να κινηθεί η πολιτική διαδρομή του Κινήματος.
Ποια συμπεράσματα πρέπει να εξαχθούν από την ανάλυση της ήττας; Να πρυτανεύσουν θεωρίες συνωμοσίας ή πολιτικές αναζητήσεις; Να αναζητηθούν οι, ασφαλώς υπαρκτές, ευθύνες προσώπων και χειρισμών ή να τεθεί σε αμφισβήτηση ένα ολόκληρο στρατηγικό πλαίσιο; Να κατηγορήσουμε, ή να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε, το λαό ή να τον πείσουμε με έναν άλλο τρόπο; Είναι γνωστό ότι το ΠΑΣΟΚ έχει στο γονίδιο του τη γενναιότητα.
Ποιο πρέπει να είναι το πρόσωπο της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας; Ελληνοκεντρικό ή εξωστρεφές; Με βάρος στα κοινωνικά ή στα οικονομικά προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας; Με τι είδους -και τι ύφους- λόγο προς τους πολίτες; Με ποια ποσολογία ρεαλισμού και «οράματος»; Με πλήρη, μερική ή καθόλου αναστροφή του προγράμματος με το οποίο το ΠΑΣΟΚ εμφανίστηκε στις πρόσφατες εκλογές; Και πώς θα βγει το νέο προφίλ; Με διαδικασία πραγματικού διαλόγου ή ξεκαθαρίσματος λογαριασμών;
Social Media