Μετασυνεδριακά ανεπίκαιρα

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ 14/04/08

Πέρασε κι αυτό το Συνέδριο. Με τη μικρή απόσταση, αλλά και πολλά γεγονότα να μας χωρίζουν, να μερικά από αυτά που θα μπορούσαν, ίσως, να φορτώσουν τη μνήμη, μήπως και προετοιμάσουν το μέλλον.

● Στο Συνέδριο δε βγήκαν μαχαίρια. Η τεράστια πλειοψηφία των συμμετεχόντων και των ομιλητών, έδειξε αυτοσυγκράτηση –αλλά και κούραση. Βλέποντας μετά τις εικόνες, μού έκανε μεγάλη εντύπωση το πόσο κλειστά ήταν τα πρόσωπα όλων μας. Σαν να περιμέναμε κάτι, αλλά και συνάμα να ξέραμε πως δεν ήταν δυνατό να έρθει ακόμα.

● Η πολιτική δεν είχε τον πρώτο λόγο. Εφτά χιλιάδες άτομα δεν μπορούν να συζητήσουν, ούτε καν να βρεθούν, πόσο μάλλον να χαράξουν συλλογική πορεία. Αρκετά από τα μεγάλα θέματα που θα έπρεπε να μας απασχολούν, αγγίχτηκαν αλλά χάθηκαν μέσα στον αχό του συναισθήματος και της ανάγκης εκτόνωσης. Οι πολιτικοί που θα μπορούσαν να βάλουν το μαχαίρι στην πληγή και να πλύνουν το τραύμα, δε το έπραξαν -και ορθώς- σεβόμενοι τη συγκυρία, το κλίμα και τις δυνάμεις μας. Έμειναν οι μικρές οάσεις των θεματικών τραπεζιών-συζητήσεων.

● Το προγραμματικό πλαίσιο δεν ξεκαθάρισε. Γιατί, καλό είναι να επιβεβαιώνεται ότι στο (προ)εκλογικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ δίνονται απαντήσεις σε όλα, θα ήταν όμως ακόμα καλύτερο να θυμηθούμε ότι ακριβώς αυτό το πρόγραμμα, αποδοκιμάστηκε (ανάμεσα στ’ άλλα), στις πολύ πρόσφατες εκλογές και άρα ασφαλώς χρειάζεται επανεξέταση. Δεν νομίζω δε ότι υπήρξαν πολλοί ανάμεσα στους επτά χιλιάδες που να θεώρησαν ότι αυτήν την (πολιτική) επανεξέταση, τη διεκπεραίωσε η διακήρυξη-μυθιστόρημα του συντρόφου Μίμη.

● Η ανανέωση -το μεγάλο στοίχημα- μένει ακόμη εκκρεμής. Ψυχολογικά και συμβολικά, η κίνηση του Προέδρου για το Πολιτικό Συμβούλιο, έδειξε συναίσθηση της ανάγκης κι επίγνωση αλλοδαπών εμπειριών (Αγγλία, Ισπανία). Από πλευράς μηνύματος εμπεριείχε πάλι μια γενίκευση (όλοι οι παλιοί έξω), αμφίσημη και για αρκετούς άδικη. Από πλευράς εκτέλεσης, μια εβδομάδα μετά, πιστεύω πως έμεινε στα μισά -τουλάχιστον- του δρόμου. Από πλευράς δε ουσίας, της μόνης τελικά που μετρά, είναι προφανές ότι όλοι και όλα θα κριθούν από το πολιτικό αποτέλεσμα: τις νέες ιδέες, το άνοιγμα στην κοινωνία, την αξιοποίηση των άξιων, το σταμάτημα της καθόδου και την έναρξη αποκατάστασης της αξιοπιστίας όχι μόνο του Κινήματος, αλλά και του χώρου του.

Μοιράσου το: