ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ 14/04/08
Πέρασε κι αυτό το Συνέδριο. Με τη μικρή απόσταση, αλλά και πολλά γεγονότα να μας χωρίζουν, να μερικά από αυτά που θα μπορούσαν, ίσως, να φορτώσουν τη μνήμη, μήπως και προετοιμάσουν το μέλλον.
● Στο Συνέδριο δε βγήκαν μαχαίρια. Η τεράστια πλειοψηφία των συμμετεχόντων και των ομιλητών, έδειξε αυτοσυγκράτηση –αλλά και κούραση. Βλέποντας μετά τις εικόνες, μού έκανε μεγάλη εντύπωση το πόσο κλειστά ήταν τα πρόσωπα όλων μας. Σαν να περιμέναμε κάτι, αλλά και συνάμα να ξέραμε πως δεν ήταν δυνατό να έρθει ακόμα.
● Η πολιτική δεν είχε τον πρώτο λόγο. Εφτά χιλιάδες άτομα δεν μπορούν να συζητήσουν, ούτε καν να βρεθούν, πόσο μάλλον να χαράξουν συλλογική πορεία. Αρκετά από τα μεγάλα θέματα που θα έπρεπε να μας απασχολούν, αγγίχτηκαν αλλά χάθηκαν μέσα στον αχό του συναισθήματος και της ανάγκης εκτόνωσης. Οι πολιτικοί που θα μπορούσαν να βάλουν το μαχαίρι στην πληγή και να πλύνουν το τραύμα, δε το έπραξαν -και ορθώς- σεβόμενοι τη συγκυρία, το κλίμα και τις δυνάμεις μας. Έμειναν οι μικρές οάσεις των θεματικών τραπεζιών-συζητήσεων.
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ» 23/03/2008
Τι μπορεί να περιμένει το ΠΑΣΟΚ από το επερχόμενο Συνέδριό του; Τίποτα. Και τα πάντα.
Τίποτα, αν αυτοξεγελαστούμε ότι είναι ένα Συνέδριο σαν όλα τα άλλα, ένα κομματικό «μπίζνες ας γιούζαλ». Το ίδιο κι αν κάποιοι προσπαθήσουν να μας πείσουν ότι κάτι τέτοιο θα ήταν «καλύτερο για το κόμμα». Τίποτα, φυσικά -και χειρότερο τίποτα- αν πάμε για ένα τελευταίο ξεκαθάρισμα λογαριασμών, για τη χαριστική βολή, ή τη ρεβάνς σε ένα αιματηρό παιχνίδι που μόνο αποτέλεσμα έχει την απώλεια της πολιτικής αξιοπιστίας και της κοινωνικής απήχησης του κόμματός μας.
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ» 12/10/07
Από τις πολλές και συχνά οδυνηρές εξηγήσεις που δόθηκαν για την πρόσφατη εκλογική ήττα του ΠΑΣΟΚ οι περισσότερες ήταν αμιγώς «πολιτικού» χαρακτήρα: σφάλματα τακτικής, επιλογών, ιδεολογίας και προγράμματος, τρόπου απεύθυνσης στο κοινωνικό σώμα. Η επιρροή του εγχειρήματος της εσωτερικής αναδιοργάνωσης του Κινήματος απουσιάζει από σχεδόν όλες τις αναλύσεις.
Νιώθω την ανάγκη να μιλήσω στο όνομά μου αλλά και στο όνομα των νέων στελεχών και των νέων ανθρώπων που (συνεχίζουν να) στηρίζουν το ΠΑΣΟΚ. Μπροστά στην πολιτική κρίση και στη συνεχώς εντεινόμενη παθογένεια που την ακολουθεί αλλά και τη διαμορφώνει, ένας δρόμος μόνο υπάρχει: ο δρόμος της νηφαλιότητας, της σκέψης και της έλλογης απόφασης, δηλαδή ο δρόμος της πολιτικής. Αρνούμαι –αρνούμαστε- τη φραστική και ψυχολογική βία, τη λογική των μηχανισμών, τον κομματικό οπαδισμό.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ 20/09/07
Μπροστά στη βαθιά πολιτική κρίση στην οποία εισήλθε το ΠΑΣΟΚ, δεν χωρεί παρά μόνο πολιτική απάντηση. Αυτή πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να δοθεί κυρίως στα ακόλουθα πεδία:
Με τι τρόπο μπορεί να επιτευχθεί η επανένωση και η ενδεχόμενη αναζωογόνηση ενός βαριά τραυματισμένου οργανισμού; Με αλλαγές προσώπων ή με αλλαγή νοοτροπίας; Με νέα εσωτερική αναδιάταξη ή με νέες κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες; Με δουλειά παρασκηνίου ή με ιδεολογική και προγραμματική ενδοσκόπηση; Είναι προφανές σε ποια κατεύθυνση πιστεύω ότι πρέπει να κινηθεί η πολιτική διαδρομή του Κινήματος.
ΤΑ ΝΕΑ 17/09/2007
Προσωπική ματιά σε συλλογική περιπέτεια
Τρεις μέρες πριν από τις εκλογές γράφτηκε τούτο το κείμενο–τέλος μιας αρχής περισσότερο, παρά αρχή του τέλους. Μη μπορώντας να μιλήσω για το αποτέλεσμα, θα αποτολμήσω τον προσωπικό τόνο, για δεύτερη μόλις φορά σε μια ενδεκαετία επικοινωνίας μέσα από αυτή τη στήλη. Αυτές ήταν οι πρώτες εκλογές που έζησα κατά κάποιο τρόπο «από μέσα»–μη υποψήφιος ο ίδιος, αλλά με θεσμική θέση σε ένα κόμμα και ενεργό συμμετοχή στην προεκλογική εκστρατεία. Ήταν μια εμπειρία μαθητείας και μαζί προσγείωσης. Κυρίως όμως -κι αυτό θέλω να μοιραστώ- ήταν μια εμπειρία εφαρμοσμένης πολιτικής.
Social Media