● Διαπραγμάτευση με την τρόικα δεν χωρεί. Η πρόσφατη απόπειρα του Υπουργού Οικονομικών να «πολιτικοποιήσει» τη διαδικασία και να θέσει «κόκκινες γραμμές» ως προς την υπαγόρευση μέτρων, εντός αλλά και πέραν των συμφωνημένων, καταρρίφθηκε από το τελεσίγραφο Σόιμπλε- Τρισέ – Μπαρόζο σχετικά με την καταβολή της 6ης δόσης. Με όχημα την καταβολή των χρημάτων και υπό το φάσμα της στάσης πληρωμών, κατέστη σαφές (αφού τα μέτρα που ανακοινώθηκαν χτες πήγαν πέρα από τις «κόκκινες γραμμές») ότι δεν υπάρχουν περιθώρια επανασυζήτησης. Το ερώτημα μήπως τα πράγματα ήταν διαφορετικά, εάν από την αρχή εφαρμογής του Μνημονίου η κυβέρνηση διαπραγματευόταν και πρότεινε, είναι πολύ ενδιαφέρον αλλά θα μείνει, φοβούμαι, για πάντα θεωρητικό.
● Υπήρξαν, και γίνονται εν τοις πράγμασι παραδεκτά, σημαντικά λάθη στη μέχρι στιγμής εφαρμογή των μέτρων. Χαρακτηριστικότερα παραδείγματα αποτελούν το ενιαίο μισθολόγιο, η αναδιάρθρωση του δημόσιου τομέα (μέσω συγχωνεύσεων και κλεισίματος νομικών προσώπων) και το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων –όλα θέματα που έχουν συμφωνηθεί, μας απασχολούν και για τα οποία υποτίθεται ότι έχουν γίνει βήματα –εντελώς ανεπαρκή- εδώ και τουλάχιστον έναν χρόνο. Σημαντική, ίσως μάλιστα πιο δυσάρεστη για την κυβέρνηση, είναι η κρίση, από τον ίδιο τον Υπουργό Οικονομικών, ότι το Ταμείο Αξιοποίησης της Δημόσιας Περιουσίας στηρίζεται σε λάθος βάσεις και δυσχεραίνει, αντί να διευκολύνει, τις αποκρατικοποιήσεις.
● Τα «νέα» μέτρα κινούνται στην ίδια πάντα λογική των οριζόντιων μειώσεων. Ακόμα και να πετύχουν, το αποτέλεσμα θα είναι βραχυπρόθεσμα εισπρακτικό και όχι γενεσιουργό ανάπτυξης. Αυτό το ξέρουμε και εμείς και η τρόικα. Μόνο που οι δικές μας καθυστερήσεις και ζαβολιές (κλειστά επαγγέλματα που δεν άνοιξαν, ενιαίο μισθολόγιο που ξαναγινόταν μη ενιαίο μέσω της «προσωπικής διαφοράς» και πολλά άλλα) και οι δικιές της εμμονές και αγκυλώσεις (για παράδειγμα στον ΦΠΑ, ιδίως σε ορισμένους τομείς) έφεραν τα πράγματα σε ένα σημείο μη επιστροφής. Είναι προφανές πως οι εταίροι μας δεν μας εμπιστεύονται. Και ακόμα προφανέστερο ότι η κυβέρνηση –παρά τον πολιτικότερο τόνο των τελευταίων μηνών- δεν έχει βρει τον τρόπο να ξαναπιάσει το νήμα της εμπιστοσύνης ούτε με τους εταίρους μας ούτε με το κοινωνικό σώμα.
Η διαρκής άμυνα και καθυστέρηση είναι μοιραίο να φέρνουν λάθη και πισωγυρίσματα. Ώσπου κάποια στιγμή δεν θα υπάρχει πιο πίσω.
Social Media