Κώστας Β. Mποτόπουλος

Ποιοτικά βήματα στον ελληνικό τουρισμό δεν έγιναν υπό τη νέα ηγεσία του. Σε επίπεδο διοικητικού σχήματος, η πολυδιαφημισμένη δημιουργία του ειδικού Υπουργείου δεν έχει λύσει αλλά δημιουργήσει προβλήματα. Ο πολλαπλασιασμός των πόλων εξουσίας (Υπουργός-Υφυπουργός, Γενικός-Ειδικός Γραμματέας, Πρόεδρος-Διευθύνων Σύμβουλος ΕΟΤ), η πλήρης σύγχυση αρμοδιοτήτων μεταξύ Υπουργείου και ΕΟΤ, η παγιωμένη εκκρεμότητα με τα γραφεία εξωτερικού, η ανατροπή της διοικητικής και αξιοκρατικής ιεραρχίας με τις αθρόες προσλήψεις και μετατάξεις ασχέτων (λες και το πρόβλημα του τουρισμού ήταν οι άνθρωποι που τον υπηρετούσαν) έχουν δημιουργήσει ένα κλίμα εργασιακής ανασφάλειας και μειωμένης αποτελεσματικότητας. Σε επίπεδο διαχείρισης πόρων, ο -γενναία αυξημένος- προϋπολογισμός του Υπουργείου διαχέεται πρωταρχικά σε μια μεγάλη ποικιλία «λειτουργικών εξόδων» (αλλαγές αυτοκινήτων, αλλαγές διακόσμησης και φυσικά ταξίδια, ταξίδια, ταξίδια), η -απλώς μετονομασμένη- εταιρία τουριστικών ακινήτων υπολειτουργεί και, άρα, απαξιώνει την τεράστια περιουσία της, ενώ η απορρόφηση των κοινοτικών κονδυλίων γίνεται με ολοένα πιο αργό και λιγότερο ευφάνταστο τρόπο (τα έργα έχουν κολλήσει κι οι ιδέες επίσης). Σε επίπεδο διαφήμισης, το τρομερό δίδυμο «ζήσε το μύθο σου» και Ελένη Παπαρίζου δεν νομίζω ότι περιποιεί τιμή σε οποιονδήποτε φιλοδοξεί να συνδυάσει τον τουρισμό μας με ίχνη, έστω, πολιτισμού.

Σε επίπεδο υπηρεσιών, τέλος, η ακρίβεια (νάμπερ ουάν παράπονο των επισκεπτών) κάθε άλλο παρά μειώθηκε, οι θαλάσσιες συγκοινωνίες γνώρισαν τα μεγαλύτερα από ποτέ προβλήματα, η Ολυμπιακή κινδυνεύει χωρίς να συγκινείται η ηγεσία του Υπουργείου Τουριστικής Ανάπτυξης, ο ποιοτικός έλεγχος των καταλυμάτων αναβλήθηκε για όταν κερδίσουμε το Παγκόσμιο Κύπελλο, τα μουσεία και οι αρχαιολογικοί χώροι διαρκώς υποβαθμίζονται.

Αυτή είναι η πραγματικότητα που αναγνωρίζουν τόσο οι επαγγελματίες όσο και οι σοβαροί αναλυτές: άνοδος αφίξεων αλλά όχι εσόδων, δομικές δυσλειτουργίες σε επίπεδο αποφάσεων, περίπλοκο πλαίσιο επενδύσεων, έλλειψη διαφοροποίησης του τουριστικού προϊόντος και επιμήκυνσης της τουριστικής περιόδου. Άνθρακες, λοιπόν, η «μεταρρύθμιση». Εκτός αν ως τέτοια νοείται η επανειλημμένη απαξίωση του κοινοβουλευτικού ελέγχου από Υπουργό και Υφυπουργό, σε μια, ίσως, προσπάθεια τίποτα να μη διαταράσσει την εικονική πραγματικότητα του τουρισμού μας.