«ΗΜΕΡΗΣΙΑ» 2/02/08
Το τελευταίο 6μηνο του 2007 σφραγίστηκε στην Ε.Ε. από την ψήφιση της Μεταρρυθμιστικής Συνθήκης. Πέρα από την προφανή πολιτική σημασία του εγχειρήματος, υπάρχουν και κρίσιμες κατ ιδίαν αλλαγές ή νεωτερισμοί. Ένας από αυτούς, αν και όχι τόσο γνωστός στο ευρύ κοινό, είναι η διαφοροποίηση στην εκπόνηση και ψήφιση του κοινοτικού προϋπολογισμού, με ισότιμη πλέον συμμετοχή Συμβουλίου και Κοινοβουλίου και η πιο απλοποιημένη διαδικασία διαπραγμάτευσης και συμφωνίας. Υπό το φως αυτών των εξελίξεων, ήρθε ίσως ξανά η στιγμή να επανεξετάσουμε ορισμένα χαρακτηριστικά του ελληνικού προϋπολογισμού, τόσο από πλευράς μεθοδολογίας, όσο και της γενικότερης φιλοσοφίας που τον διέπει. Σε σχέση με τις ευρωπαϊκές εξελίξεις και τις πάγιες ανάγκες εκσυγχρονισμού του, θα μπορούσαμε να πούμε πως ο Προϋπολογισμός του 2008, που ψηφίστηκε πρόσφατα από την ελληνική Βουλή, κάνει ένα ευοίωνο αλλά μετέωρο βήμα, ενώ παράλληλα διαιωνίζει τέσσερις βαριές αμαρτίες.
«ΗΜΕΡΗΣΙΑ» 28/12/07
Για όλο αυτό το διάστημα η Διοίκηση και οι υπηρεσίες λειτούργησαν ρολόι, ο κοινωνικός διάλογος δεν έγινε ποτέ ριάλιτι, οι πολίτες ξαναθυμήθηκαν τον ρόλο τους. Δεν υπάρχει νομίζω καλύτερη εικονογράφηση της κρίσης της πολιτικής σε πανευρωπαϊκό επίπεδο από την εξάμηνη περίοδο ακυβερνησίας που έζησε φέτος το Βέλγιο - χωρίς καν να είναι βέβαιο ότι η περιπέτεια έχει λήξει.
Διδακτική βδομάδα αυτή που πέρασε στην Ευρώπη. Με αρκετή ευκρίνεια, για όσους παρακολουθούν την πολιτική μέσα από τις κρίσιμες αποχρώσεις της, εμφανίστηκαν μπροστά στα μάτια μας δύο μοντέλα συμπεριφοράς και στάσης. Και μαζί μια ακόμα απάντηση σε όσους θα ήθελαν να ξεχάσουν τη διαφορά ανάμεσα στη Δεξιά και την Αριστερά.
«ΗΜΕΡΗΣΙΑ» 20/10/07
Η Σύνοδος Κορυφής της 18ης και 19ης Οκτωβρίου στη Λισαβόνα σφραγίζει την αρχή και το τέλος της περιπέτειας που θα μπορούσε να λέγεται «Ευρωπαϊκό Σύνταγμα», αλλά, όπως όλοι γνωρίζουμε, δε λέγεται πια έτσι. Την αρχή γιατί μόνο επ αυτής επήλθε συμφωνία και τώρα έχουμε μπροστά μας τη δύσκολη, αβέβαιη και χρονοβόρο φάση της επικύρωσης. Και το τέλος γιατί μαζί με τη λέξη «Σύνταγμα», ή όποιο παράγωγό του, ενταφιάστηκε και η δυνατότητα για ένα μεγάλο άλμα προς το μέλλον.
«ΗΜΕΡΗΣΙΑ» 29/09/07
Υπάρχει ίσως ένας τομέας πολιτικής της απελθούσας κυβέρνησης στον οποίο εκφράζονται καλύτερα από κάθε άλλον οι αδυναμίες της. Πρόκειται για τον τομέα του τουρισμού. Να εξηγούμαι: κανείς δεν λέει -και πάντως όχι εγώ- ότι αποτελεί ένα από τα πεδία μεγαλύτερης υστέρησης της προηγούμενης κυβερνητικής θητείας. Γι αυτό ακριβώς πονάει που, πίσω από την όχι πάντα καλόγουστα λουστραρισμένη επιφάνεια, μας περιμένουν τόσες δυσάρεστες διαπιστώσεις.
«ΗΜΕΡΗΣΙΑ» 24-25/09/05
Επειδή ανήκω σ' εκείνους που πιστεύουν -και το έχουν πει δημόσια- ότι ο τουρισμός είναι μια εθνική υπόθεση και πρέπει να μείνει εκτός μικροκομματικών αντιπαραθέσεων, χαίρομαι για την αύξηση του αριθμού των αφίξεων στην Ελλάδα το καλοκαίρι που τελειώνει. Χαίρομαι επίσης, αν και, το ομολογώ, με μεγαλύτερη έκπληξη, για την πρόσφατη βράβευση του ΕΟΤ από διεθνή τουριστικό οργανισμό. Δεν αγνοώ αλλά και δεν στέκομαι μόνο στις αιτίες γι' αυτές τις καλοδεχούμενες, αν και πιθανότατα συγκυριακές, εξελίξεις: τη διαφήμιση από την Ολυμπιάδα και το φόβο επιθέσεων στη μέση Ανατολή στη μία περίπτωση, την έφεση στις δημόσιες σχέσεις στη δεύτερη. Υπήρξε αριθμητική πρόοδος και είναι δίκαιο να αποδοθούν κάποιου είδους εύσημα στην ηγεσία του συγκεκριμένου τομέα πολιτικής. Από το σημείο αυτό, όμως, μέχρι τις θριαμβολογίες περί «αναγέννησης του ελληνικού τουρισμού» και «μοντέλου μεταρρυθμίσεων», η απόσταση είναι πραγματικά χαώδης.
Social Media