ΕΘΝΟΣ 18/03/08
Πάνδημο ήταν στο πρόσφατο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ το διπλό αίτημα ανανέωσης –σε επίπεδο προσώπων και πολιτικού λόγου. Πάνδημη και η διαπίστωση ότι ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ -τόσο στην αρχική ομιλία του, όπου έθεσε τα κριτήρια, όσο και με την τελική ανακοίνωσή του, όπου επέλεξε τα μέσα- όχι μόνο έπιασε το μήνυμα, αλλά και το οδήγησε στην πιο πλήρη έκφρασή του. Μένει φυσικά η υλοποίηση, όπου και θα κριθούν όλοι και όλα. Μια ματιά πάντως δίπλα μας –μιας που όλοι λέμε, κι εγώ το πιστεύω βαθύτατα, ότι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του σύγχρονου σοσιαλισμού είναι η εξωστρέφεια- αρκεί για να μας πείσει ότι αυτά που δοκιμάζονται σήμερα στο ΠΑΣΟΚ έχουν ήδη δοκιμαστεί, και με μεγάλη επιτυχία, σε ομοϊδεάτες που βίωναν παρόμοιες κρίσεις.
ΕΘΝΟΣ 21/02/08
ΥΠΕΡ 525, κατά 115. Το 67% του συνολικού αριθμού των βουλευτών θετικό. 3% καλύτερο σκορ για το «ναι» σε σχέση με το «Ευρωσύνταγμα», πριν από τρία περίπου χρόνια. Αν μίλαγαν τα νούμερα της χτεσινής ψηφοφορίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για το Ψήφισμα σχετικά με τη Συνθήκη της Λισαβόνας θα έλεγαν ότι στο Στρασβούργο η σελίδα της ενωμένης Ευρώπης έχει οριστικά γυρίσει. Δεν μιλάνε όμως μόνο τα νούμερα –ευτυχώς. Μιλάνε και τα κείμενα κι ακόμα πιο εύγλωττα το ψυχικό κλίμα που δημιουργούν.
ΕΘΝΟΣ 10/01/08
Είναι πάγιο χαρακτηριστικό των πολιτικών -και της πολιτικής- να επικαλούνται ως δικαιολογητικό λόγο των ενεργειών τους την ηθική. Μια ηθική, βέβαια, που αυτοί διαπλάθουν κατά το δοκούν. Και που στη συνέχεια, οι ίδιοι ή μέσω "πηγών" τους, αναλαμβάνουν να ερμηνεύσουν, δηλαδή να "πουλήσουν" στην κοινή γνώμη. Η στάση αυτή, που θα ήταν άδικο να θεωρηθεί ότι αποτελεί ελληνική ιδιοτυπία συγχέει συνειδητά την ηθική με την ηθικολογία, καταλύοντας την πρώτη μέσω κατάχρησης της δεύτερης. Δημιουργεί επίσης την εντύπωση ότι "όλοι ίδιοι είναι" και ότι κάθε τι το πολιτικόν είναι δυνάμει αν-ήθικον. Απομακρύνει, τέλος, από τη νηφάλια διερεύνηση των αιτίων και την απόδοση ευθυνών, όταν υπάρχουν υποψίες ότι διαπράττονται αδικήματα, παρανομίες ή πολιτικές αυθαιρεσίες. Με δυο λόγια: η πραγματικά ηθική στάση θα ήταν να μη μπλέκουμε την ηθική στην πολιτική. Ή τουλάχιστον να μην τη χρησιμοποιούμε για να αποφύγουμε να λογοδοτήσουμε.
ΕΘΝΟΣ 11/12/07
Χωρίς να το πολυκαταλάβουμε τελειώνει μια δύσκολη για την Ευρώπη χρονιά. Και τελειώνει με δυο μεγάλα γεγονότα -σε συμβολικό, κυρίως, σε αυτήν τη φάση, επίπεδο-, την υπογραφή της Χάρτας Θεμελιωδών Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο την Τετάρτη και την οριστικοποίηση της συμφωνίας για τη Μεταρρυθμιστική Συνθήκη την Πέμπτη στη Λισαβόνα.
Από τα δύο κείμενα η Συνθήκη έχει συζητηθεί περισσότερο -όλα είναι σχετικά- αλλά η Χάρτα παρουσιάζει, κατά τη γνώμη μου, το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Αν ισχύει -και ισχύει πιστεύω- αυτό που από χρόνια ισχυρίζεται ο Δημήτρης Τσάτσος, ότι δηλαδή η πολιτική περιπέτεια αλλά και η δημοκρατική νομιμοποίηση της Ευρώπης σχετίζονται περισσότερο από οτιδήποτε άλλο με τη δημιουργία ενός χώρου ελευθερίας και δικαιωμάτων, τότε η επίσημη αποδοχή της Χάρτας αποτελεί μια μεγάλη πολιτική και νομική στιγμή. Η Χάρτα αγγίζει τον πυρήνα της δημοκρατίας, την προστασία των δικαιωμάτων, με τρόπο σφαιρικό και μαζί σύγχρονο, οργανωμένο και μαζί ρηξικέλευθο, ιστορικά φορτισμένο και μαζί στραμμένο στο μέλλον.
ΕΘΝΟΣ 27/11/07
Η σχέση της εκάστοτε εξουσίας με τις λεγόμενες «ανεξάρτητες Αρχές» αποτελεί κριτήριο δημοκρατικών προθέσεων και επιδόσεων. Υπάρχει μια σχολή σκέψης, που θεωρεί υποχώρηση την «απόσυρση» του κράτους -ή άμεσα νομιμοποιημένων από τη λαϊκή κυριαρχία οργάνων- από ζωτικούς δημόσιους τομείς. Πιστεύω, αντίθετα, ότι η λειτουργία των ανεξάρτητων Αρχών βασίζεται σε ένα εξίσου νομιμοποιημένο δημοκρατικό συμβόλαιο, σύμφωνα με το οποίο, ακριβώς επειδή σε ορισμένες περιπτώσεις τα «κλασικά» κρατικά όργανα έχει εμπειρικά αποδειχτεί ότι παρέχουν λιγότερα εχέγγυα προστασίας των δικαιωμάτων, το κράτος αποδέχεται να αναθέσει αυτή την προστασία σε σώματα των οποίων μπορεί να επηρεάσει μόνο τη σύνθεση.
ΕΘΝΟΣ 17/11/07
Η λειτουργία εσωτερικών ρευμάτων σκέψης αποτελεί συστατικό στοιχείο των ευρωπαϊκών σοσιαλιστικών κομμάτων. Αριστερά σημαίνει -θεωρητικά τουλάχιστον- πολυφωνία και αντιπαράθεση πάνω σε έναν δεδομένο καμβά -το δημοκρατικό σοσιαλισμό- αλλά με πληθώρα αποχρώσεων, που ξεκινούν από το (νεο)μαρξισμό, περνούν από την εργατική παράδοση και καταλήγουν στην "κεντροαριστερή διαχείριση". Το ζήτημα λοιπόν δεν είναι αν τα ρεύματα υπάρχουν, αλλά πόσο επηρεάζουν τις πολιτικές αποφάσεις και, ιδίως, πόσο οργανωμένα λειτουργούν και εκπροσωπούνται.
Social Media