Το διακύβευμα των εκλογών είναι ασφαλώς η οικονομία. Μπορείτε να μου λύσετε την εξής αντίφαση; Μέχρι τώρα λέγατε ότι οδεύουμε προς χρεοκοπία, αλλά τα μέτρα που εξαγγέλλει το ΠΑΣΟΚ δεν είναι και ιδιαιτέρως αντιλαϊκά – τουναντίον. Ο κ. Καραμανλής από την άλλη, υποστήριζε ότι θωράκισε την οικονομία της χώρας, έναντι της διεθνούς κρίσης, ωστόσο προτείνει πάγωμα μισθών. Μήπως ξέρει κάτι που δεν ξέρετε; Μήπως το ΠΑΣΟΚ πετά προεκλογικά πυροτεχνήματα για να «υφαρπάξει» την ψήφο του ελληνικού λαού;
Αντιθέτως. Ο κύριος Καραμανλής ξέρει κάτι που όλοι ξέρουμε και εξαιτίας του οποίου οδήγησε τη χώρα σε εκλογές: υπό την ηγεσία του η οικονομία της χώρας όχι μόνο δεν θωρακίστηκε αλλά κυριολεκτικά πεθαίνει από ασφυξία. Είμαστε στο παρά πέντε, για να μην πω στο παρά ένα. Και γι’ αυτό ακριβώς στο ΠΑΣΟΚ λέμε ότι χρειάζεται ένα άλλης φιλοσοφίας και πνοής οικονομικό σχέδιο, που δεν θα το χαρακτήριζα «φιλολαϊκό», αλλά «φιλοκοινωνικό», αναγκαίο για μια κοινωνία που σχεδόν δεν αναπνέει.
Ο κ. Παπανδρέου έχει πει ότι πρέπει να πει το κόμμα σας όλη την αλήθεια στον ελληνικό λαό για την οικονομία. Ποια είναι αυτή η αλήθεια; Τι μας περιμένει;
Μας περιμένουν ασφαλώς δύσκολες αποφάσεις και δύσκολα μέτρα. Κανείς μας δεν λέει –και πάντως όχι εγώ- ότι από την 5η Οκτωβρίου όλα τα άνθη θα ανθίσουν και η ζωή θα γίνει ξαφνικά ρόδινη. Τα προβλήματα είναι βαθιά και δομικά, δεν απαιτούν μόνο πολιτικές και στρατηγικές αλλαγές αλλά και αλλαγές ήθους και νοοτροπίας. Όμως αν αλλάξει, όπως εμείς πιστεύουμε ότι μπορεί να αλλάξει, η ψυχολογία, αν ξαναρχίσει να κινείται η παραγωγική διαδικασία, αν οι πολίτες ενδιαφερθούμε εκ νέου για το συλλογικό συμφέρον και αν για όλα αυτά η κυβέρνηση και το Κράτος δώσουν το παράδειγμα, τότε κάτι καλό μπορεί να προκύψει.
Ο κ. Χοακίν Αλμούνια προειδοποίησε ότι όποιο κόμμα και αν εκλεγεί στην κυβέρνηση θα υποχρεωθεί να λάβει σκληρά μέτρα. Τι περιθώρια διαπραγμάτευσης για την μείωση του ελλείμματος, υπάρχουν;
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν αλλάζει ανάλογα με τις κυβερνήσεις. Η στάση όμως των οργάνων της έναντι συγκεκριμένων χωρών ασφαλώς και συναρτάται με τη σοβαρότητα που επιδεικνύει κάθε χώρα στην εκπόνηση και την τήρηση του κυβερνητικού της προγράμματος και των υποχρεώσεων της ως μέλους της Ένωσης. Η αξιοπιστία της Ελλάδας εντός της Ένωσης υποχώρησε σημαντικά τα τελευταία χρόνια –το ξέρω από πρώτο χέρι. Η προσπάθεια δημιουργίας μιας νέας σχέσης εμπιστοσύνης με τα κοινοτικά όργανα έχουμε δεσμευτεί ότι θα αρχίσει από την πρώτη στιγμή. Περιθώρια σοβαρής διαπραγμάτευσης πάντα υπάρχουν. Και όλοι ξέρουμε ότι σε αυτόν τον τομέα το ΠΑΣΟΚ έχει θετική προϊστορία.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πολύ μεγάλη διαφορά – έως και άνετη αυτοδυναμία. Τι άλλαξε από την ήττα του 2007 μέχρι σήμερα και το ΠΑΣΟΚ προβάλλει ως το αδιαφιλονίκητο φαβορί; Μόνο τα λάθη της κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού;
Η κριτική μας στην απερχόμενη κυβέρνηση και τον απερχόμενο Πρωθυπουργό δεν εστιάζεται τόσο στα λάθη, όσο στις ενσυνείδητες επιλογές: προτίμησαν την εικόνα από την ουσία, το κομματικό από το συλλογικό συμφέρον, τη μεταρρύθμιση ως λέξη από τη μεταρρύθμιση ως έννοια, τους ημέτερους από τους ικανούς, την απομόνωση από τον αγώνα στο διεθνή στίβο. Η αλλαγή πάντως στο πολιτικό σκηνικό δεν οφείλεται, κατά τη γνώμη μου, μόνο στη συνειδητοποίηση του αδιεξόδου στο οποίο μας οδηγούσαν αυτές οι επιλογές, αλλά και στην κατάκτηση συνοχής και την αύξηση της σοβαρότητας μέσα στο ΠΑΣΟΚ. Και φυσικά στις νέες προγραμματικές επεξεργασίες που ήδη φαίνονται να υιοθετούνται από τον ελληνικό λαό.
Το 2007 το ΠΑΣΟΚ έφτασε στα όρια του διχασμού. Τώρα είναι «προ των θυρών της εξουσίας». Τόσο συγκολλητική ουσία είναι η προοπτική διακυβέρνησης;
Συγκολλητική είναι η αίσθηση ότι χωρίς ενότητα ούτε το κόμμα ούτε η χώρα ούτε –το λέω απερίφραστα- οι προσωπικές φιλοδοξίες υπηρετούνται. Αυτό το απλό η προοπτική της εκλογικής νίκης το έκανε και πιο επείγον.
Όλες οι πλευρές στο ΠΑΣΟΚ υποστηρίζουν ότι «έκλεισαν οι εσωκομματικές πληγές». Άρα αναμένετε να αξιοποιηθούν σε τυχόν κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου και όσοι στήριξαν τον κ. Βενιζέλο;
Ασφαλώς. Το έχει δηλώσει ρητά ο Πρόεδρος: η μόνη διαχωριστική γραμμή στην αυριανή κυβέρνησή του θα είναι ανάμεσα σε ικανούς και λιγότερο ικανούς.
Δημοσκοπικά τουλάχιστον, το ΠΑΣΟΚ και ο κ. Παπανδρέου δεν «χρεώθηκαν» την απουσία του κ. Σημίτη από τα ψηφοδέλτια. Πως το ερμηνεύετε;
Η κοινωνία διψάει για ένα καλύτερο μέλλον και βάζει σε δεύτερη μοίρα –χωρίς να διαγράφει- το παρελθόν. Ακόμα και αν αυτό το παρελθόν είναι και πρόσφατο και συγκριτικά ένδοξο.
Εάν ο κ. Κάρολος Παπούλιας αρνηθεί να είναι εκ νέου υποψήφιος Πρόεδρος Δημοκρατίας, ο κ. Κ. Σημίτης θα ήταν μια καλή επιλογή για την θέση αυτή;
Ο Κάρολος Παπούλιας δεν έχει κανένα λόγο να αρνηθεί, αφού τη συνέχιση της θητείας του έχουν δηλώσει επισήμως ότι επθυμούν και το ΠΑΣΟΚ και, προς τιμήν της, η Νέα Δημοκρατία και η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών. Ο Κώστας Σημίτης ήταν και συνεχίζει να είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο σοβαρότητας για τη χώρα μας.
Ο κ. Καραμανλής είχε λανσάρει το σύνθημα «σεμνά και ταπεινά». Ποιο πρέπει να είναι το σύνθημα της νέας διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ;
«Σοβαρά και καθαρά».
Social Media