Παρίσι, 5 Ιουνίου 2009
Εκτός έδρας η τελευταία παρουσία στις φετινές ευρωεκλογές. Καλεσμένος του Γάλλου συναδέλφου και φίλου Harlem Desir, παρακολούθησα στη Λίλλη (4 Ιουνίου) τη συγκέντρωση που έκλεισε την εθνική καμπάνια των Γάλλων σοσιαλιστών και μίλησα την επόμενη στην τελική συγκέντρωση της λίστας της πρωτεύουσας. Σε δύσκολους καιρούς για τους Γάλλους σοσιαλιστές, προσπαθήσαμε να μιλήσουμε (ίσως λίγο αργά) για την Ευρώπη και την ουσία της. Προσωπικά υπογράμμισα τα παράδοξα αυτών των ευρωεκλογών (ανάγκη για περισσότερο Ευρώπη, λιγότερη συζήτηση για την Ευρώπη – αύξηση των αρμοδιοτήτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, μεγαλύτερη αδιαφορία των πολιτών γι’ αυτό – ιδεολογική επικράτηση των σοσιαλδημοκρατών λόγω κρίσης, μη εκλογική αντιστοίχιση αυτής της εξέλιξης – αριστερότερο από ποτέ πρόγραμμα-Μανιφέστο των Ευρωπαίων σοσιαλιστών, μεγαλύτερη από ποτέ ταύτισή τους με το κατεστημένο), καθώς και τους δρόμους υπέρβασης (έμφαση στα συγκεκριμένα μέτρα για την κοινωνική Ευρώπη, θεσμική και πολιτική εμβάθυνση, μια προοδευτική υποψηφιότητα απέναντι στο Μπαρόζο, τολμηρά μέτρα στα πεδία της «πράσινης ανάπτυξης», της μετανάστευσης, των δικαιωμάτων και ελευθεριών των πολιτών).


Social Media