«ΔΙΑΒΑΖΩ», Τεύχος 502, Μάρτιος 2010
Άλλη μια επέτειος! Με το ξεκίνημα της χρονιάς! Και μάλιστα επέτειος θανάτου –ό,τι πιο τεχνητό και μακάβριο υπάρχει. Θα μ’ έπιανε απελπισία, αν δεν προλάβαινε η συγκίνηση. Γιατί αυτός που «γιορτάζουμε» είναι κάποιος που τίμησε όσοι λίγοι το όνομα και την τέχνη του.
Στο λόγο του κατά την απονομή του βραβείου Νόμπελ, το 1957, ο Αλμπέρ Καμύ είχε μιλήσει για το «λογοτέχνη και την εποχή του». Με το συνδυασμό ταπεινότητας και πάθους, στεγνού τόνου και υψηλής θερμοκρασίας που χαρακτήριζε το έργο και την προσωπικότητα του –γιατί ο Καμύ ήταν από τους ελάχιστους μεγάλους συγγραφείς που όλα δείχνουν ήταν ακόμα μεγαλύτερος άνθρωπος, χωρίς το δεύτερο να μειώνει το πρώτο.
«ΔΙΑΒΑΖΩ», Τεύχος 501, Ιανουάριος 2010
Η σχέση μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας απασχολεί και βασανίζει προπατορικά κάθε μορφή ανθρώπινης δημιουργίας, ιδίως τη συγγραφική. Το ζήτημα είναι σε τι βαθμό και πώς φιλτράρεται αυτή η όσμωση: γίνεται άλλη ιστορία (το «καθαρό» μυθιστόρημα), οργανικό κομμάτι μιας ιστορίας που έχει και «φανταστικά» στοιχεία (μεγάλη τάση ιδίως στο σύγχρονο αμερικανικό μυθιστόρημα), ιστορία περί την ιστορία (το «μεταμοντέρνο» μυθιστόρημα), αφορμή για διαλογισμό γύρω από την Ιστορία (δοκίμιο), «μυθιστορηματική» αφήγηση ή προσπάθεια ανάπλασης της Ιστορίας (το ιστορικό μυθιστόρημα στις διάφορες εκφάνσεις του). Πιο ενδιαφέρουσες μορφές, όπως συχνά στη λογοτεχνία, αποδεικνύονται οι μπάσταρδες. Μυθοπλασία και πραγματικότητα, Ιστορία και εξιστόρηση δεμένες άλλοτε υπόγεια κι άλλοτε φανερά, τα γεγονότα και τα πρόσωπα μέσα από καθρέφτες ή γυμνά. Με τη συλλογική μοίρα στο πρώτο ή στο δεύτερο πλάνο –πάντως ζωντανή και παρούσα.
«ΔΙΑΒΑΖΩ», Τεύχος 501, Φεβρουάριος 2010
Τούτες τις μέρες δεν έκλεισε μόνο ένα έτος αλλά και μια δεκαετία, η πρώτη ενός άλλου, αλλά ήδη όχι τόσο νέου, αιώνα. Οι δεκαετίες είναι στρογγυλές, προσφέρονται για απολογισμούς, οι αιώνες ακόμα στρογγυλότεροι, προκαλούν για συγκρίσεις και ανακαλύψεις. Η πρώτη, λοιπόν, δεκαετία, του 21ου αιώνα σφραγίστηκε στην παγκόσμια λογοτεχνική σκηνή από το όνομα ενός σπάνιου αστεριού που δεν υπάρχει πια, ενός συγγραφέα που πριν δέκα χρόνια δεν τον ήξερε κανείς και σήμερα όλοι έχουν ακούσει. Η περιγραφή και ιδίως το όποιο ισχνό μυστήριό της δεν μπορεί να αφορά κανέναν άλλον από το Χιλιανό Ρομπέρτο Μπολάνιο.
Social Media