Μετά τη χθεσινή εκλογή της Μάρι Κιβενιέμι ως Πρωθυπουργού, δύο γυναίκες κατέχουν τα δύο ανώτατα πολιτικά αξιώματα στη Φινλανδία. Όχι επειδή είναι γυναίκες αλλά επειδή είναι πολύ καλές: η 42χρονη Κιβενιέμι είναι το αστέρι της φινλανδικής πολιτικής σκηνής και γι’ αυτό και την ψήφισαν, χωρίς πρόβλημα, βουλευτές άλλων κομμάτων. Το αντίθετο της ποσόστωσης: ένα πολιτικό σύστημα και μια κοινωνία που δεν αποφασίζουν βάσει φύλου, αλλά βάσει προσόντων ανεξαρτήτως φύλου. Ετσι φαίνεται το ταλέντο των γυναικών –και οι πραγματικά προοδευτικές χώρες.
Ήταν κάποτε ένας γέρος που ζούσε κι έγραφε σ’ ένα νησί. Το πρόσωπό του, το αργό ξεκίνημά του στα γράμματα, η σοφία του ξεγέλαγαν: ήταν ένας έφηβος, που τα έβαζε με όλους (την Εκκλησία, την παγκοσμιοποίηση, την «καθαρή» λογοτεχνία, την πατρίδα του), αγαπούσε την 30 χρόνια νεότερη γυναίκα του και έγραφε μέχρι την τελευταία μέρα το μπλογκ του. Ο Ζοζέ Σαραμάγκου ξέχναγε να βάλει τελεία στα μυθιστορήματά του κι έτσι ούτε κι ο θάνατος θα βάλει τελεία στο έργο του.
Σε ερήμους και σε σινικά τείχη, με βεδουινίζοντες ηγέτες και κόκκινους απαρατσίκους, με προσωπική διπλωματία και διαμέσου άτυπων συμβούλων, βγήκαμε στη γύρα για επενδύσεις. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή το ΕΣΠΑ, δεν αρκεί ή δεν τραβάει. Η μεταρρύθμιση του νομοθετικού πλαισίου είναι δύσκολη και χρονοβόρα. Οι ανάγκες για προσέλκυση πόρων πιεστικές. Ας δοκιμάσουμε λοιπόν κι αυτό το είδος «πατριωτισμού», μιας και τα πιο παραδοσιακά ολοένα και φθίνουν. Κι ας ελπίσουμε ότι ό,τι πάρουμε σε «συνεργασία» δεν θα το χάσουμε σε αξιοπρέπεια.
Social Media