Ήταν κάποτε ένας γέρος που ζούσε κι έγραφε σ’ ένα νησί. Το πρόσωπό του, το αργό ξεκίνημά του στα γράμματα, η σοφία του ξεγέλαγαν: ήταν ένας έφηβος, που τα έβαζε με όλους (την Εκκλησία, την παγκοσμιοποίηση, την «καθαρή» λογοτεχνία, την πατρίδα του), αγαπούσε την 30 χρόνια νεότερη γυναίκα του και έγραφε μέχρι την τελευταία μέρα το μπλογκ του. Ο Ζοζέ Σαραμάγκου ξέχναγε να βάλει τελεία στα μυθιστορήματά του κι έτσι ούτε κι ο θάνατος θα βάλει τελεία στο έργο του.
Social Media