Έχουν κάποιοι το μονοπώλιο ερμηνείας του τι είναι –ή τι θα έκανε- το «πραγματικό ΠΑΣΟΚ»; Σε ποιους –και από ποιόν- έχει ανατεθεί να μιλούν στην ψυχή του «απλού πολίτη» υπερακοντίζοντας το κυβερνητικό σχήμα; Μπορεί αυτός ο ρόλος να είναι μέρος –και όχι παραβίαση- συγκεκριμένης στρατηγικής. Όμως ωφέλιμη σε περίοδο τέτοιας κρίσης είναι μόνο η αλήθεια και όχι η τεχνητή δημιουργία «καλών» και «κακών» στο εσωτερικό μιας παράταξης που προσπαθεί να σώσει την παρτίδα (κι αν θέλετε, αναγραμματίστε την τελευταία λέξη).
Η Ευρωβουλή ξεπέρασε τον εαυτό της και σχεδόν μας φέρνει σε δύσκολη θέση. Η απόφασή της να διενεργήσει έρευνα μέσω δημόσιας ακρόασης (καν σαν Ευρω-εξεταστική) για τον τρόπο με τον οποίο η Ελλάδα βρέθηκε στη σημερινή δεινή οικονομική της κατάσταση είναι τολμηρή όσο και πρωτοφανής. Ντουμπλάρει την αντίστοιχη πρωτοβουλία της ελληνικής Βουλής, παρέχοντας μεγαλύτερα εχέγγυα αμεροληψίας και χωρίς υπόνοιες «αδελφοκτονίας». Υπάρχει άραγε ακόμα χρόνος να της αφήσουμε τη σκηνή του «γιατί» για να αφιερωθούμε στην υλοποίηση του εξαιρετικά επώδυνου «πώς»;
Κουτσός, αχτένιστος, με τεράστια γυαλιά, διανοούμενος, ρήτορας, ριζοσπάστης της αριστεράς, ουμανιστής και αμετακίνητος από τις αρχές του: ο Μάικλ Φουτ τα είχε όλα για να αποτύχει ως πολιτικός. Κι όμως έγινε αρχηγός των Εργατικών και θα μείνει στην ιστορία σαν ένας από τους μεγαλύτερους κοινοβουλευτικούς της Βρετανίας. Βέβαια δεν κέρδισε εκλογές (τον σάρωσε η Θάτσερ) και εκατομμύρια. Κέρδισε όμως εκτίμηση και καρδιές (μεταξύ άλλων της Σίρλεϊ Μακ Λέϊν) κι έδωσε λίγη ευγένεια στην πολιτική. Θα μπορούσε άραγε να υπάρξει σήμερα;
Social Media