Mε ανοιχτά μάτια

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΚΑΒΑΛΑΣ «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ», 7/05/08

Αφιέρωμα στην Ημέρα της Ευρώπης

 

european_union.jpg΄Oταν η Hμέρα της Ευρώπης συμπίπτει με τις λιγότερο καλές ημέρες της Ευρώπης, ο ¨εορτασμός¨ γίνεται διπλά δύσκολη άσκηση. Tι στ' αλήθεια να πει κανείς στους πολίτες (ειδικά υπό το σημερινό κλίμα θεσμικής αμηχανίας, οικονομικής δυσπραγίας και κοινωνικής ανασφάλειας), που να μην ηχεί χιλιοειπωμένο, ψεύτικο, ξεπερασμένο από τη ζωή; Πώς να μεταδώσει -αν, όπως εγώ, το νιώθει- ότι παρά τα προβλήματα, τα ελλείμματα, τις παλινδρομήσεις, η Ευρωπαϊκή ιδέα, αλλά και η Ευρωπαϊκή Ένωση ως πολιτική σύλληψη και ως θεσμικό μόρφωμα, παραμένει το πιο σημαντικό δημοκρατικό επίτευγμα και η πιο ενδιαφέρουσα ανοικτή πρόκληση της εποχής μας; H προσωπική μου απάντηση -με την οποία αναμετριέμαι από την πρώτη μέρα της άφιξής μου στο Ευρωκοινοβούλιο- συντίθεται από δυο αλληλοσυμπληρούμενες παραινέσεις δράσης: οφείλουμε, όσοι πιστεύουμε στην Ευρώπη, να εξηγούμε και να πολιτικοποιούμε.

΄Oσο πιο κοντά στη επιφάνεια έλθουν τα ρεύματα, οι ιδέες, οι τάσεις και οι αρχές λύσεων που αντιπαρατάσσονται και δοκιμάζονται στην ιδιότυπη ευρωπαϊκή κοινοβουλευτική αρένα (μια αρένα χωρίς σταθερή πλειοψηφία και μειοψηφία και σε διαρκή αναζήτηση αυτού που θα μπορούσε να ενώνει), τόσο μεγαλύτερες πιθανότητες υπάρχουν να αισθανθούν οι Ευρωπαίοι πολίτες ότι διακυβεύονται αξίες και προετοιμάζεται ένα κοινό μέλλον. Kι όσο περισσότερο αυτό το κοινό μέλλον σκιαγραφείται χωρίς να ωραιοποιείται κι ενσαρκώνεται από θεσμούς και πρόσωπα με διαφάνεια και φρεσκάδα, τόσο θα αυξάνονται, έστω χωρίς άλματα, οι ελπίδες των λαών ότι αυτό το μέλλον το δικαιούνται και τους συμφέρει.
 

Βιογραφικό

  • Βιογραφικό

    Γεννήθηκα το 1962 στην Αθήνα, από πατέρα δικαστή (τρίτη γενιά νομικών στην οικογένεια και μάλλον τελευταία) και μητέρα αρχαιολόγο, με πελοποννησιακή, εξ αμφοτέρων, καταγωγή.

    Περισσότερα...