Αδιαφορία, έλλειψη θεσμικών αντανακλαστικών, υποχώρηση της ευρωπαϊκής ιδέας; Όλα αυτά μαζί, πασπαλισμένα με τη συνήθη σάλτσα της προχειρότητας και του αντιπερισπασμού (τα συνταγματικά θέματα στην Ελλάδα -θυμηθείτε την ίδια τη συνταγματική αναθεώρηση- χρησιμεύουν για να αλλάξουν τη συζήτηση και όχι τους θεσμούς). Αλλά και κάτι άλλο, ιδίως αυτή τη φορά: έλλειψη σεβασμού στον πολίτη, που δικαιούται να πληροφορηθεί για το πού οδηγεί την Ευρώπη (άρα και την Ελλάδα) αυτό το νέο θεσμικό πλαίσιο, πού διαφέρει από την αποθανούσα "Συνταγματική Συνθήκη", γιατί το υποστηρίζουμε όσοι το υποστηρίζουμε και τι έχουν ν' αντιπροτείνουν όσοι (ιδίως στο όνομα της Αριστεράς) το αντιμάχονται. Προστιθέμενη στη θεμιτή επιλογή της κοινοβουλευτικής επικύρωσης, η αθέμιτη υποβάθμιση της κοινοβουλευτικής διαδικασίας συμβάλλει, κατά δυστυχές αποτέλεσμα, στην ενδυνάμωση του αισθήματος αποκοπής των πολιτών όχι μόνο από την Ευρώπη αλλά και από την πολιτική δυναμική της. Ακόμα και τούτη την ύστατη ώρα, οφείλουμε στους συμπολίτες μας αυτή τη δημόσια συζήτηση.
Διπλο-ζούλα
TA NEA 16/04/2008
... Κι έτσι ξαφνικά, αφού μπήκε η άνοιξη, χωρίς καμιά προαναγγελία και χωρίς να το καταλάβει κανείς -ούτε πολίτης, ούτε μέσο ενημέρωσης, ούτε καν οι ίδιοι οι βουλευτές-, η ελληνική Βουλή θα συζητήσει αυτή τη βδομάδα και θα ψηφίσει την επόμενη τη Μεταρρυθμιστική Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γνωστή και ως "Συνθήκη της Λισαβόνας". Θα ψεκάσει, θα σκουπίσει και θα τελειώσει σε λίγες μέρες, μακριά από τα ενοχλητικά φώτα της δημοσιότητας, που μπορεί να έβγαζαν στην επιφάνεια κάποιες διαφωνίες ατέλειες και αμφισβητήσεις, θα μάθαιναν όμως κάτι τουλάχιστον στον ελληνικό λαό για ένα κείμενο που, αν επικυρωθεί απ' όλες τις χώρες, θα ρυθμίζει σε μεγάλο βαθμό την (πολιτική) ζωή του και το (κοινωνικό) μέλλον του.
Μοιράσου το:
Social Media