Σαρκο-βόoρος
17/12/08
Η τελευταία ευρωπαϊκή παράσταση του Προέδρου Σαρκοζί δόθηκε χτες στο Στρασβούργο. Κατ' εικόνα της προσωπικότητας και της προεδρίας του: λαμπερή αλλά επιφανειακή. Οι θεσμοί τρέφουν τις σάρκες της φιλοδοξίας του και όχι η φιλοδοξία του τους θεσμούς. Θα ήταν άδικο να μην του αναγνωριστεί ότι ξύπνησε, κίνησε και δυνάμωσε τη φωνή της Ευρώπης σε εποχή πολλαπλής κρίσης: οικονομικής, θεσμικής και ηθικής. Θα ήταν όμως επίσης λειψή η ανάλυση αν δεν στεκόταν στην υπερ-προσωποποίηση του αξιώματος, στην υποχώρηση του διαλόγου και υποτίμηση των συλλογικών διαδικασιών, στην έλλειψη άλλου οράματος από τη βιασύνη για παραγωγή αποτελέσματος για το αποτέλεσμα.
Υπάρχει δε ένας τομέας όπου θα σκοντάψουμε επικίνδυνα στη "μέθοδο Σαρκοζί" στο εγγύς μέλλον. Υποχωρώντας τόσο εύκολα στο κρίσιμο μέτωπο της θεσμικής μεταρρύθμισης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ώστε να "συρθεί" η Ιρλανδία σε ένα δεύτερο δημοψήφισμα "κρατώντας" τον Επίτροπό "της", έκανε ένα διπλό λάθος -στρατηγικό (για άλλο λόγο καταψηφίστηκε και κινδυνεύει εκ νέου να καταψηφιστεί η Συνθήκη της Λισαβόνας) και συμβολικό: η υπερίσχυση των εθνικών απαιτήσεων γίνεται πια επίσημος ευρωπαϊκός κανόνας. Δεν είναι αυτή μια οπτική που θα βγάλει την Ευρώπη από τα αδιέξοδά της.
Μοιράσου το:
Social Media